அரசியல் சமூகம் சித்திரங்கள்

குஜராத் மாடல் வளர்ச்சி …

636x462xFL04MODI1_1792850g.jpg.pagespeed.ic.DuAgMHW68T(பிரண்ட் லைன் (ஏப்ரல் 4) ஆங்கில இதழில் வெளியான அதுல் சூத் மற்றும் கலையரசன் எழுதியிருக்கும் கட்டுரையின் சில முக்கிய பகுதிகள் இங்கே தமிழில் தரப்படுகின்றன. குஜராத் வளர்ந்திருக்கிறது என்று பொதுவாக சொல்வதை விட “தீர விசாரித்து” அறிந்துகொள்ள வேண்டுமென விரும்பும் வாசகர்களுக்காக இந்த விபரங்கள் தொகுத்துக் கொடுக்கப்படுகின்றன)

இந்த தேர்தலில் பங்கெடுக்கும் முக்கிய எதிர்க்கட்சியான பாஜக ஒரே ஒரு முழக்கத்தைத் தான் முன்வைக்கிறது. அது “குஜராத் மாடல் வளர்ச்சி”. தேச வளர்ச்சியின் உண்மையான பிரச்சனைகளான – வறுமை ஒழிப்பு, மருத்துவ வசதி மேம்பாடு, சுகாதாரம், விட்டுவசதி – போன்ற எதுவும் இத்தேர்தல் கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ளப்படவில்லை என்பது வருந்தத்தக்கது. குஜராத் மாடல் என்றால் என்ன? – வளர்ச்சி அளவுகோல்களில் அந்த மாநிலம் எந்த இடத்தில் உள்ளது?

குஜராத் பாணி நிர்வாகம்:

நிர்வாகம் குறித்துப் பேசும்போது “விரைவாகவும், தெளிவாகவும் முடிவெடுக்கும் அதிகாரமுள்ள தலைமை” தேவை எனக் குறிப்பிடுகிறார்கள். ஆனால் அப்படி எடுக்கப்படும் முடிவு, எந்த அளவுக்கு அனைவரையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது, அல்லது அனைவரையும் பங்களிப்புக்குள்ளாக்குகிறது, எந்த அளவுக்கு வெளிப்படைத்தன்மை வாய்ந்ததாக இருக்கிறது, யாருக்காக இந்த முடிவுகள் எடுக்கப் படுகிறது என்பதை நாம் கவனிக்க வேண்டும்.

இந்திய மாநிலங்களில் தனியார் துறை முதலீடுகளில் ஈர்ப்பதில் குஜராத் மூன்றாவது முக்கிய இடமாக கருதப்படுகிறது. “துடிப்பான குஜராத்: உலக முதலீட்டாளர் மாநாடு” நடந்தபோது அதில் எண்ணற்ற புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தங்கள் கையெழுத்தாகின.கையெழுத்தானதில் எத்தனை அமலுக்கு வந்தது? என்ற விகிதம் 2003-ல் 73 சதவீதமாக இருந்தது விகிதம் 2011-ல் 13 சதவீதமாக குறைந்துள்ளது.

வர்த்தகத் துறை அமைச்சக விபரங்களின் படி மாநிலங்கள் பகிர்ந்துகொள்ளும் முதலீடுகளில் 2005-ல் 20 சதவீதமாக இருந்த குஜராத்தின் சதவீதம் 2011-ல் 10 சதவிகிதத்துக்கும் குறைவாகவே இருக்கிறது. தனியார் நிறுவனங்களுக்கான வரி குறைப்பு, முதலீடுகளுக்கான மானியம், குறைந்த வட்டி, விலை குறைந்த நிலம், முதலாளிகளுக்கு சாதகமான தொழிலாளர் கொள்கைகள் இவை தான் குஜராத் என்னும் முதலீட்டை ஈர்க்கும் வழி என அந்த அரசு நமக்கு உணர்த்துகிறது.

மீறப்படும் தொழிலாளர் நலன்கள்:
2011-ல் எடுக்கப்பட்ட இந்தியாவின் பொருளாதார ஆய்வில் மிக அதிகளவிலான வேலை நிறுத்தங்களும், தொழிலாளர் போரட்டங்களும் குஜராத்தில் தான் நடந்துள்ளன. இவ்வளவு போராட்டங்களுக்கு பிறகும் முதலீட்டாளர்கள் விரும்பும் மாநிலமாக குஜராத் இருக்கிறதென்றால் அது முதலீட்டாளர்களின் நலனை காக்கும் மோடி அரசின் உறுதுணையன்றி வேறொன்றுமில்லை.

இப்படி கார்ப்பரேட் நிறுவங்களுக்கு காட்டப்பட்ட பல சலுகைகளினால் அரசாங்கத்துக்கு பல கோடி ரூபாய் நஷ்டம் எற்பட்டதாக சி.ஏ.ஜி எனப்படும் கணக்கு தணிக்கை ஆய்வு குழு அறிக்கை அளித்துள்ளது. இது தொடர்பாக தாக்கல் செய்யப்பட்ட பொதுநல வழக்கில் குஜராத் உயர் நீதி மன்றமும் சம்பந்தப்பட்ட நிறுவனங்களுக்கு சம்மன் அனுப்பியுள்ளது.

சமாதான முறையில் எவ்வித மக்கள் எதிர்ப்புமின்றி தனியார் தொழிற்துறைக்கான நிலங்கள் கையகப்படுத்தப்படுகிறது என கூறிக்கொள்ளும் குஜராத்தில் “முதலீட்டுக்கான சிறப்பு  மண்டலம் ” என வரையறை செய்யப்பட்ட வட மாவட்ட குஜராத்தில் கையகப்படுத்தப்பட்ட நிலங்களுக்காக விவசாயிகள் கடுமையாக போராடிக்கொண்டும் சட்ட நடவடிக்கைகள் மூலம் தம் எதிர்ப்பை பதிவு செய்தும் வருகிறார்கள்.

இறங்குமுகத்தில் பொது விநியோக முறை:

பொது விநியோக திட்டத்தை பல்வேறு மாநிலங்கள் மக்களுக்காக முன்னிலைபடுத்திக் கொண்டிருக்க குஜராத் மிகவும் அடிமட்ட நிலையில் பின் தங்கியுள்ளது. பொது விநியோக திட்டத்துக்கு செலவிடப்படும் அரசின் தொகை குறைந்து வீழ்ச்சியை நோக்கி போய்க்கொண்டிருக்கிறது. பொது விநியோக முறையில் குஜராத் பாணி அரசாங்கத்தின் பாராமுகத்தால் பாதிக்கும் மேற்ப்பட்ட எளிய மக்களின் உணவு தேவைகள் பூர்த்தி செய்யப்படவில்லை என்பதற்கான ஆதரங்கள் தெளிவாக உள்ளன.

மாகாத்மா காந்தி ஊரக வேலைவாய்ப்பு திட்டத்தில் மாநிலத்தில் வெறும் 19 சதவீதம் பேர்தான் பங்கேற்றிருக்கிறார்கள். இது சராசரி தேசிய அளவை விட மிகவும் குறைவானது. சராசரி NREGA ஊதியப்படியும் தேசிய அளவில் பார்க்கும் போது குஜராத் அடிமட்டத்தில் இருக்கிறது. சமிபத்தில் எடுக்கப்பட்ட கணக்காய்வில்(NSSO) NREGA ஊதியப்படி தேசிய சராசரி கிராமங்களில் ரூ.144-ம் நகரங்களில் ரூ.231-ம் ஆக இருக்கிறது. அதுவே குஜராத் சராசரியில் கிராமங்களில் ரூ.112-ம் நகரங்களில் ரூ.177- ஆகவும் இருக்கிறது.

தேசிய குடும்ப நல கணக்காய்வு(NFHS) மற்றும் NSSO ஆய்வின்படி, குடும்பத்தில் ஒருவர் பயன்பெறும் மதிய உணவுத்திட்டம், குழந்தைகள் நல வளர்ச்சி என எல்லாவற்றிலும் முன்னேறிய மாநிலங்களை ஒப்பிடும் போது குஜராத் தேசிய சராசரியை விட குறைவாகவே இருக்கிறது. இதேபோலவே கடந்த இருபது வருடங்களில் கல்வி, மருத்துவம் போன்ற துறைகளுக்கான குஜராத் அரசின் செலவிடப்படும் தொகை மற்ற முன்னேறிய மாநிலங்களின் அளவை விட குறைவு.

அம்மாநிலத்தின் பெருமைகளாக கருதப்படும் காந்தியின் தற்சார்பு, கூட்டுறவு இயக்கம் என்ற எல்லாவற்றையும் மறுதலித்துவிட்டு தனியார் பெருநிறுவனங்களின் தேவைகளை முன்னிலைபடுத்தும் அரசாங்கமாகத் தான் குஜராத் பாணி நிர்வாகத்தை வடிவமைத்திருக்கிறார்கள்.

சமூக முன்னேற்றம்:

தனியார் நிறுவனம் ஒன்றின் சமீபத்திய மனிதவள மேம்பாடு தொடர்பான அறிக்கையிலும் குஜராத் 9-வது இடத்தில் பின் தங்கியிருக்கிறது. தமிழ்நாடு, மஹாராஷ்ட்ரா, ஹரியானா, ஹிமாச்சல் ப்ரதேஷ் ஆகிய மாநிலங்கள் குஜரத்தை பின்னுக்குத் தள்ளி முன்னிலையில் உள்ளது.

முன்னேறிய மாநிலமான குஜாராத், சுகாதாரத் துறையில் மிகவும் பின் தங்கியுள்ளது. மிக அடிப்படையான குறியீடுகளாக இருக்கும் தாய் சேய் இறப்பு விகிதங்கள்(1000 பேரில் ) இதற்கு சான்று. தாய் இறப்பு விகிதம் தமிழ் நாட்டில் 97ஆகவும், மஹாராஷ்ட்ராவில் 104 ஆகவும், குஜாராத்தில் 148 ஆகவும் இருப்பதை கவனிக்கலாம்.1992-93-ம் ஆண்டுகளில் எடுக்கப்பட்ட புள்ளிவிவரத்தின் படி, சேய் இறப்பு விகிதம் தமிழ்நாட்டில் 71-ஆகவும் மஹாராஷ்ட்ராவில் 56-ஆகவும், குஜராத்தில் 72-ஆகவும் சராசரி தேசிய அளவில் 86-ஆகவும் இருந்திருக்கிறது. இன்றைக்கு இது தமிழ்நாட்டில் 22-ஆகவும், மஹாராஷ்ட்ராவில் 25-ஆகவும் குறைந்திருக்க, தேசிய சராசரியில் 44-ஆக இருக்கிறது. குஜராத் தேசிய சராசரியை ஒத்த 41-ஆகத்தான் இருக்கிறது.

குழந்தைகளின் ஊட்டச்சத்து தொடர்பான புள்ளிவிவரங்களும் மிகுந்த கவலை அளிக்கிறது. 1992-93 –ல் குஜராத்தின் 50 சதவீத குழந்தைகள் ஊட்டச்சத்து குறைபாடுடன் இருந்துள்ள நிலையில், 2005-06 –ல் இன்னும் கீழிறங்கி 51.7 சதவீதமாக அதிகமாக உள்ளது.

ஒடுக்கப்பட்ட பிரிவினருக்கான சுகாதார குறியீட்டு கணக்குகளை ஒப்பிட்டு பார்த்தால் இன்னும் மோசமாகத்தான் இருக்கிறது. குறிப்பாக 92-93 –ல் தலித் குழந்தைகளின் இறப்பு விகிதம் தமிழ்நாட்டில் 90 புள்ளிகளாக இருக்க குஜராத்தில் 70 புள்ளிகளாக இருந்துள்ளது. இது 2005-06 –ல் தமிழ்நாடு 37-ஆக குறைத்துக் காட்ட குஜராத்தோ பெரிய வித்தியாசம் இல்லாமல் 65 புள்ளிகள் வரை தான் விகிதங்களை கட்டுபடுத்தமுடிந்திருக்கிறது. பழங்குடி இனக்குழந்தைகளின் இறப்பு விகிதம் தேசிய அளவில் 62-ஆக இருக்க குஜராத்தில் அது 86-ஆக இருப்பது மற்றுமொரு சான்று.

கல்வியில் ஏற்றத் தாழ்வுகள்:

மற்றமாநிலங்களின் முன்னேற்ற குறியீடுகளை பார்க்கும் போது குஜராத்தில் எழுதபடிக்க தெரிந்தவர்களின்(literacy rate) எண்ணிக்கை சீரான வளர்ச்சியை பெறவில்லை. எழுதபடிக்க தெரிந்த எண்ணிக்கையின் வளர்ச்சி விகிதம் தேசிய அளவில் வளர்ந்துகொண்டிருக்க குஜராத் பின்தங்கிதான் உள்ளது. எழுதபடிக்கத் தெரிந்த ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்குமான இடைவெளி விகிதம் 20 சதவீத புள்ளிகளில் இருக்கிறது. இதுவும் தேசிய சராசரியை விட அதிகம். எழுதபடிக்கத் தெரிந்த பொது பிரிவினருக்கும், ஒடுக்கப்பட்டப் பிரிவினருக்குமான இடைவெளியும் தேசிய அளவில் மிகப்பெரிய ஏற்றத் தாழ்வுடன் இருப்பதை நிறுவலாம்.

சமத்துவமின்மை, எழ்மை மற்றும் வேலைவாய்ப்பு:

1993-94-ல் குஜராத்தின் கிராமப் புறங்களில் 43.3 சதவீதமாக இருந்த வறுமை 2011-12-ல் 21.5 சதவீதமாக குறைந்துள்ளது. சுமார் 22 புள்ளிகள் குஜராத்தில் குறைக்கபட்டிருக்கிறது என்றாலும், தேசிய அளவில் அது சுமார் 25 புள்ளிகள் குறைக்கப்பட்டு உள்ளது. மற்ற முன்னேறிய மாநிலங்களை ஒப்பிட்ட்டாலும் குஜராத்தின் பங்கு மிகவும் குறைவுதான். தமிழ்நாட்டில் 51.2 சதவீதமாக இருந்த வறுமை(1993-94) இப்பொது 15.8 சதவீதமாக குறைத்துகாட்டியிருக்கிறது. சுமார் 34 புள்ளிகள் கடந்த இருபது வருடங்களில் குறைத்து காட்டியிருக்கிறது குறிப்பிடத்தக்கது.

ஒடுக்கப்பட்ட சமூகங்களின்வறுமை ஒழிப்பு புள்ளிகளும் மற்ற மாநிலங்களையும் தேசிய அளவிலும் ஒப்பிடும் போது குஜராத் பின்னுக்குத் தள்ளப்படுகிறது. எஸ்.சி/எஸ்.டி பிரிவினரின் வறுமை குறியீடு 20.7 சதவீத புள்ளிகள் குறைக்கப்பட்டாலும், தேசிய அளவில் அது 27.6 சதவீத புள்ளிகள் குறைக்கபட்டிருக்கிறது.குஜராத்தின் நகரங்களில் நிலவும் வறுமை அளவீடுகளிலும் பெரிய வித்தியாசம் இல்லை. கடந்த இருவது வருடங்களில் குஜராத் தன் நகரங்களில் 18 சதவீத புள்ளிகள் வறுமையை குறைத்திருக்கிறது. இதுவே தமிழ்நாடு 27 புள்ளிகள் குறைத்திருப்பது கவனிக்கத்தக்கது.

வேலைவாய்ப்பு தேக்க நிலை:

கடந்த ஐந்து வருடங்களில் குஜராத்தில் ஒட்டுமொத்த வேலைவாய்ப்பு தேக்கநிலையில் தான் இருக்கிறது. மற்ற மாநிலங்களில் குறைந்து வரும் வேலை வாய்ப்பு குஜராத்தில் பரவலாக இருந்தாலும், மஹாராஷ்ட்ராவை விட பின்தங்கிதான் உள்ளது.

நகரங்களில் வேலைவாய்ப்பு சொல்லிக்கொள்ளும்படி இருந்தாலும், கிராமங்களில் சிறு விவசாயிகள் தங்கள் நிலங்களை இழந்து, விலையுயர்ந்த தானிய வகையினால் வேலையும் இழந்து மிகப்பெரும் நெருக்கடியில் உள்ளார்கள். கடந்த ஐந்து வருடமாக கிராமப்புற வேலைவாய்ப்பு இறங்குமுகத்தில் தான் இருக்கிறது. சேவை துறையால் நகரங்களில் உண்டாகும் வேலைவாய்ப்புகள் நிரந்தரமற்றதாகத்தான் இருக்கிறது என்பதை கவனிக்க வேண்டும்.ஒருங்கிணைந்த வளர்ச்சியின்மை, சமூக பிரிவினைவாத பார்வைகள் குறித்த தொடர்புகளை இவ்வூடகங்கள் ஒட்டுமொத்தமாக மறைத்து அதிகார மற்றும் பெருநிறுவன சார்புநிலையில் நிர்வாகம் செய்வதை வளர்ச்சி என ஊதிபெருக்கிக்கொண்டிருக்கிறது.

Related Posts