சமயலறையிலிருந்து விடுதலை …

man and womenஇந்த தலைப்பில் எழுதுவது சற்று சலிப்பாக இருக்கலாம். நிலைமைகள் மாறிவிட்டனவே. பெண்ணுரிமை பேசுபவர்களுக்கு வேறு வேலை இல்லை என்று துச்சமாக நினைக்கலாம். ஆனால் இதை பேசுவதை நாமிருக்கும் சமூகச் சூழல் கட்டாயமாக்குகிறது.

அட! எத்தனை ஆண்கள் சமயலறையில் பெண்களுக்கு”உதவி” செய்கிறார்கள் தெரியுமா? என்று உங்களில் சிலர் முணுமுணுப்பது கேட்கிறது. சில மாதங்களுக்கு முன் நடந்த “நீயா நானா” நிகழ்ச்சியின் தலைப்பு: பெண்களுக்கு ஆண்கள் சமையலறையில் உதவலாமா? கூடாதா? ”நான் ஆண். என் அம்மாவிற்கு உடல் கோளாறு ஏற்பட்ட போது கூட நான் சமைக்கவில்லை” என்று வரட்டு ஆண் கௌரவம் கொண்டவர்கள் ஒரு பக்கம். “நாங்கள் பெண்களுக்கு உதவி செய்யும் பெருந்தன்மை கொண்ட நல்ல ஆண் மகன்கள்” என்று மார் தட்டிக் கொள்பவர்கள் இன்னொரு பக்கம்.

வாய்விட்டு கல கல வென சிரிக்க தான் தோன்றியது. நீங்கள் ‘உதவி என்று நினைக்கும்வரை இந்தக் கட்டுரைக்கு தேவை இருந்துகொண்டுதான் இருக்கும்.

வீட்டு வேலைகளுக்கு “உதவி” செய்யாமல் பகிர்ந்து கொள்ள பழகும் போது தான் அங்கே சமத்துவம் நிலவும். எழுத்தாளர் வாஸந்தி தனது ”யாதுமாகி” குறு நாவலில் கூறுவது போல வீட்டு வேலை செய்வதில் ”நாம்’ என்பது எப்போதும் பெண் என்றே அர்த்தம்.

பெண் வீட்டு வேலை செய்தால் கடமை. ஆண் செய்தால் அது அன்றைய முக்கியச் செய்தி. பெருந்தன்மையின் காரணமாகவோ அல்லது உண்மையான புரிதலினாலோ வீட்டு வேலை செய்யும் ஆண்களையும் சமூகம் சும்மா விடாது. ”பொம்பள மாதிரி வீட்டு வேலை செய்றான்”  என்று ஆணையும், “ஒரு ஆம்பளய எப்படி வேலை வாங்கிறாப் பார்”  என்று பெண்ணையும் ஏசும்.

”காலையில் காபி, கையில தினத்தந்தி ஒவ்வொரு நாளும் இப்படி தான் ஆரம்பம்” என்று பாடுகிறது ஒரு செய்தித் தாள் விளம்பரம். சுருக்கென்று உரைக்க வேண்டாமா அது?. எத்தனை பெண்களுக்கு இன்று நாள் செய்தித் தாளுடனும் காபியுடனும் ஆரம்பிக்கிறது?.

பெரும்பாலான பெண்களுக்கு பொழுது விடிவது சமையலைறையில், படுக்கையறையில் அல்ல. குற்றம் சொல்ல முடியாத குழந்தைகளையும் ஆண் கர்வம் கொண்ட கணவனையும் எப்படி மனசு கோணாமல் வேலைக்கும் பள்ளிக்கு அனுப்புவது என்பதே அவர்கள் முன் இருக்கும் மிக பெரிய சவால்.

இந்த விஷயத்தில் முற்போக்குவாதிகளுக்கு அதிக கடமை இருக்கிறது. பெண்ணுரிமை கருத்துக்களை பேசுவது மட்டுமே, விடுதலைக்கு உழைப்பதாக ஆகிவிடாது. ”சமையலறையுள் வந்தால் காலை உடைத்து விடுவேன்” என்று எழுத்தாளர் தமிழ்ச் செல்வன் தனது மனைவியிடம் கூறியுள்ளார் என்பது நல்ல உதாரணம். காலை உடைப்பேன் என்று சொல்லாவிட்டாலும் காலையில் வேலையை பகிர்ந்து கொள்வேன் என்று கூறுமளவிற்காவது மாற்றம் வேண்டும்.

”சமையல் என்ன பெரிய கம்ப சூத்திரமா? உணவகங்களில் ஒரே நேரத்தில் ஓராயிரம் பேருக்கு கூட சமைக்கும் ஆண்கள் இருக்கிறார்கள்.” இதில் ஒரு சின்ன, இல்லை இல்லை பெரிய வித்தியாசம் இருக்கிறது. ஆண்கள் வீட்டிற்கு வெளியில் சமைப்பது வருமானத்தை ஈட்டுத் தரும். அது அவர்களுக்கான தொழில். அவர்களின் உழைப்பிற்கான சமூக அங்கீகாரம். ஆனால் பெண்கள் வீட்டில் செய்யும் வேலை எங்குமே உழைப்பாக அங்கீகரிக்கப் படுவதில்லை நாட்டின் பொருளாதார உற்பத்தியிலும் கூட.

பெண்கள் செலுத்தும் உழைப்பிற்கு பண மதிப்பு இல்லை. அதனால், தன் உழைப்பின் மதிப்பை அவளே உணர விடாமல் செய்திருக்கிறது இன்றைய சமூகம். ஒரு நாட்டின் பொருளாதாரத்தில், ‘குடும்பங்களின்’ பங்கு மிக முக்கியமானது. ஆனால், குடும்பம் என்ற அமைப்பே, பெண்ணின் தோளில்தான் சுமக்கப்படுவது, வசதியாக மறக்கப்படுகிறது.

”நான் வெளியில் வேலை பார்க்கிறேன். என் மனைவி வீட்டில் வேலை பார்க்கிறாள். இது வேலை பகிர்வினை.” என்று சாமார்த்தியமாக பேசுவதாக நினைத்து கொண்டிருப்பவர்களுக்கு: இது ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட பகிர்வினையா? திணிக்கப்பட்ட பகிர்வினையா? சிந்தனை எழுவதில்லை.

மனைவி வேலைக்கு சென்றால் தான் சம்பாதிப்பதிப்பதை விட அதிகம் பெறலாம் என்ற நிலை இருந்தால், தான் வீட்டிலிருந்து மனைவியை வேலைக்குச் செல்ல அனுமதிப்பார்களா?

சென்ற மாதம் முடிதிருத்துபவர் கூறியது: ”அடுத்த மாசம் பொண்ணுக்கு கல்யாணம். நல்லா படிக்க வச்சுட்டேன். வேலைக்கு அனுப்பறதும் அனுப்பாத்தும் அவங்க விருப்பம்” நன்கு படித்து முடித்த பல இளம் பெண்களின் வாழ்க்கை இன்று வரதட்சணை வாங்கி வங்கி இருப்பை உயர்த்திக் கொள்ள சந்தர்ப்பம் தேடும் ஆண்களின் கையில் சிக்கி கொண்டுள்ளது.

இந்தியாவிற்கு விடுதலை கிடைத்தாகி விட்டது. இந்தியாவில் ஆள்வோருக்கு அது முழுமையாய் இருக்கிறது. ஆனால் பெண்களின் சுதந்திரத்திற்கான போராட்டம் இன்னும் முடியவில்லை. இப்போராட்டம் பல வெற்றிகளை கண்டுள்ளது. ஆனால் அதுவே போதுமென்று ஓய்வெடுக்கலாகாது. இந்தப் போராட்டத்தில் ஆண்களும் இணையும் போது தான் கிடைக்கும் சுதந்திரம் முழு சுதந்திரமாக இருக்கும்.

  • en garvathhai idhu azhikkindradhu. Melum melum idhu pondra ezhuththukkalai pagiravum

  • eendra pozhuthil perithuvakkum than MAGALAI saandrol ena ketta thai!!!

  • superb saradha, am very proud of you. eendra pozhuthil than MAGALAI saandron ena ketta thai.

  • Saradha

    பெண்ணுரிமை கருத்துகளை அரசியலுக்கு கீழே கொண்டு வரலாமே. மைய ஊடகங்கள் பெண்கள் செய்திகளின் அரசியலை புறந்தள்ளிவிட்டு வெறும் “லைஃப் ஸ்டைல்” விசயமாக மட்டுமே பார்க்கும் பார்வையிலிருந்து நாம் மாறு பட்டு நிற்க வேண்டும்.

  • மனதில் குற்றவுணர்ச்சியை ஏற்படுத்துவதில் இருக்கிறது இக்கட்டுரையின் வெற்றி.

  • முத்தழகன்

    பேச்சில் பெண்ணுரிமையையும் செயலில் ஆணாதிக்கத்தையும் கொண்ட ஆண்களுக்கான செருப்படியான கட்டுரை . . . . . .. அருமை . . . . . . .

  • //எதனின்றும் விடுதலை என்பது யாரோ,யாருக்கோ வழங்கும் விஷயமல்ல. அது அவரவர் தன் முயற்சிகளினால் அடையும் பேறு.//

    விடுதலை என்பது தனி மனிதர்கள் தன் முயற்சியால் அடைந்துகொள்வதல்ல. எப்படி அடிமைத்தனத்தை ஒரு சமூக மனநிலை கட்டமைக்கிறதோ, அப்படியேதான், விடுதலையை அடையவும் ஒரு சமூக விழிப்புணர்வு தேவைப்படுகிறது.

    //இயற்கை உணவே உடலுக்கு உகந்தது, மருந்தும் அதுவே.// – காலப்பொருத்தமற்ற கருத்து …

  • s v venugopalan

    எளிமையான மொழியில், ஆனால் தீர்மானமான குரலில் பேச வேண்டியதைப் பேசுகிறது கட்டுரை…
    வேலைகள் நடக்கும் வரை
    நிறுத்த முடியாது இந்தப் பேச்சை…

    உண்மை தான்

    எஸ் வி வேணுகோபாலன்

  • இப்படியான செயல்பாட்டாளர்களை பார்க்கும்போது பெருமிதமாக உள்ளது. வாழ்த்துகள்

  • சமையலறையிலிருந்து விடுதலை எனும் தலைப்பை பெண்களுக்கு சமையலறையிலிருந்து விடுதலை எனக் கொண்டால் சில விஷயங்களைப் பகிரலாம். எதனின்றும் விடுதலை என்பது யாரோ,யாருக்கோ வழங்கும் விஷயமல்ல. அது அவரவர் தன் முயற்சிகளினால் அடையும் பேறு. காய்கறி நறுக்கிக் கொடுத்தல்,சில சின்னச் சின்ன வேலகள் செய்வது..இத்யாதி..இத்யாதி வகையறாக்கள் வேலைக்கு ஆகாது. சமையலறையிலிருந்து விடுதலை என்பதை சமையலிலிருந்து விடுதலை என்று மாற்றிக்கொள்வோம். அந்த விடுதலை அனைத்து பெண்ணுக்கும்,அளவில் குறைந்த ஆண்களுக்கும் கிடைக்கவேண்டும். தொழில்ரீதியில் சமையலில் ஈடுபடுபவர்களுக்கு இதிலிருந்து விலக்கு. சாப்பாடு குறித்த மாற்று ஏற்பாட்டை நோக்கி நாம் செல்ல வேண்டிய தருணமிது. நம் சமையல் திறனே தேசமெங்கும் பரவியிருக்கும் வித வித நோய்களுக்கும், மருந்துகளுக்கும், மருத்துவர்களுக்கும் மூலகாரணம்.
    முடிந்த வரை நாம் சமைக்காத உணவை சாப்பிடுவோம். குழந்தைகளுக்கும் பழக்குவோம். இயற்கை உணவே உடலுக்கு உகந்தது, மருந்தும் அதுவே.
    சமையலறையிலிருந்து விடுதலை போன்ற முற்போக்கு முகமூடிகளை நாம் கலைந்து விட்டு இயற்கையை நோக்கி நாம் திரும்புவோம். அவரவர்க்கான விடுதலையை அடையலாம். இது கொல்லிமலையில் மூலிகையை சாப்பிட்டுக்கொண்டிருக்கும் ஏதொ ஓர் ஆதி மனிதனின் கற்காலச் சிந்தனை எனக் கொள்ளாமல் பிரச்னை குறித்து யோசிப்போம்.

  • காஞ்சி. சீ.நா. கோபி

    கட்டுரையாளரின் கருத்தோடு மொத்தமாய் உடன்படுகிறேன். ஆண்கள் தங்களை மாற்றிக்கொள்ளும்வரை இது போன்ற கட்டுரைகள் தேவைப்படுகின்றன. நானும் என் வீட்டில் என் கடமையாக பாத்திரம் தேய்ப்பது, துணி உணர்த்துவது, வீடு பெருக்குவது போன்றவற்றை செய்து வருகிறேன். இப்போதுதான் என் இணையரின் உதவியோடு சமையல் கற்று வருகிறேன்.

  • arutselvan

    yes true

  • pesuvom

    நானும் இப்படி ஆதரவா பேசறன் ; எழுதறன் ; ஆனா…செய்யல

  • M.Venkatasubramanian

    The paradigm shift has to take place for many more changes to follow to complete the HUMAN STATUS.United thought and action we need. thank you.