அரசியல்

இந்திய மக்களுக்கு ஆனந்த் டெல்டும்ப்டே அவர்களின் திறந்த மடல்……

பிஜேபி-ஆர்எஸ்எஸ் மற்றும் அடிபணிந்த ஊடகங்களின் ஒருங்கிணைந்த கூச்சலில் இது முற்றிலும் மூழ்கிவிடக்கூடும் என்பதை நான் அறிவேன், ஆனால் இன்னொரு வாய்ப்பு கிடைக்குமா என்பது எனக்குத் தெரியாததால் உங்களுடன் பேசுவது மதிப்புக்குரியது என்று நான் இன்னும் நினைக்கிறேன்.

ஆகஸ்ட் 2018 முதல் – கோவா இன்ஸ்டிடியூட் ஆப் மேனேஜ்மென்ட்டின் ஆசிரிய வீட்டுவசதி வளாகத்தில் உள்ள எனது வீட்டை போலீசார் சோதனை செய்ததிலிருந்து- ​​எனது உலகம் முற்றிலும் தலைகீழாக மாறியது. ஒருபோதும் நிகழாத என்னுடைய மிகமோசமான கனவில் கூட , எனக்கு நடக்கத் தொடங்கிய விஷயங்களை என்னால் கற்பனை செய்து பார்க்க முடியவில்லை.

என் சொற்பொழிவுகளின் அமைப்பாளர்களை, பெரும்பாலும் பல்கலைக்கழகங்களை காவல்துறையினர் கண்காணிப்பதையும், என்னைப் பற்றிய விசாரணைகள் மூலம் அவர்களை பயமுறுத்துவதையும் நான் அறிந்திருந்தாலும், பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு குடும்பத்திலிருந்து வெளியேறிய என் சகோதரருக்கு பதிலாக அவர்கள் என்னை தவறாக நினைப்பதாக நினைத்தேன். ஐ.ஐ.டி கரக்பூரில் நான் பாடம் கற்பித்தபோது, ​​பி.எஸ்.என்.எல் அதிகாரி ஒருவர் போன் செய்தார், தன்னை என் அபிமானி மற்றும் நலம் விரும்பி என்று அறிமுகப்படுத்திக்கொண்டு, எனது தொலைபேசி ஒட்டுக்கேட்கப்படுவதாக எனக்குத் தெரிவித்தார். நான் அவருக்கு நன்றி தெரிவித்தேன், ஆனால் எதுவும் செய்யவில்லை, என் சிம் கார்டை கூட மாற்றவில்லை. இந்த ஊடுருவல்களால் நான் கலக்கம் அடைந்தேன், ஆனால் நான் ஒரு சாதாரண மனிதர் என்றும், எனது நடத்தையில் சட்டவிரோதத்தின் எந்தக் கூறுகளும் இல்லை என்றும் போலீஸை நம்பவைக்கக்கூடும் என்று எனக்கு ஆறுதல் கூறிக்கொண்டேன். காவல்துறையினர் பொதுவாக சிவில் உரிமை ஆர்வலர்களை விரும்புவதில்லை, ஏனெனில் அவர்கள் காவல்துறையை கேள்வி கேட்கிறார்கள். நான் சிவில் உரிமை ஆர்வலர்களை சேர்ந்தவன் என்பதன் காரணமாக இருக்கலாம் என்பதாக கற்பனை செய்தேன் . ஆனால் எனது வேலையில் முழுநேர ஈடுபாடு இருப்பதால் என்னால் அந்த பாத்திரத்தை முழுமையாக செய்ய முடியவில்லை என்பதை அவர்கள் கண்டுபிடிப்பார்கள் என்று மீண்டும் என்னை ஆறுதல்படுத்தினேன்.

ஆனால் எனது நிறுவனத்தின் இயக்குநரிடமிருந்து ஒரு அதிகாலையில் தொலைபேசி அழைப்பு வந்தபோது, ​​காவல்துறையினர் வளாகத்தை சோதனையிட்டு என்னைத் தேடுகிறார்கள் என்று எனக்குத் தெரிவித்தபோது, ​​நான் சில நொடிகள் வார்த்தைகளின்றி இருந்தேன். நான் சில மணி நேரங்களுக்கு முன்பு உத்தியோகபூர்வமாக மும்பைக்கு வந்திருந்தேன், என் மனைவி முன்னதாக வந்திருந்தார். அந்த நாளில் சிலர் கைது செய்யப்பட்டதைப் பற்றி நான் அறிந்தபோது, ​​அந்த நாளில் சில வீடுகள் சோதனை செய்யப்பட்டதைப் பற்றி நான் அறிந்தபோது, மயிரிழையில் நான் விதியிலிருந்து தப்பித்தேன் என்பதை உணர்ந்தேன். காவல்துறையினர் எனது இருப்பிடத்தை நன்றாக அறிந்திருந்தனர், அப்போது கூட என்னைக் கைது செய்திருக்க முடியும், ஆனால் அவர்களுக்கு மட்டுமே தெரிந்த காரணங்களுக்காக அவ்வாறு செய்யவில்லை. பாதுகாப்புக் காவலரிடமிருந்து ஒரு நகல் சாவியை அவர்கள் வலுக்கட்டாயமாகப் பெற்றனர், அவர்கள் எங்கள் வீட்டையும் திறந்தனர், ஆனால் அதை வீடியோ கிராஃப் மட்டும் செய்து மீண்டும் பூட்டினர். எங்கள் சோதனையானது அங்கேயே தொடங்கியது. எங்கள் வழக்கறிஞர்களின் ஆலோசனையின் பேரில், எனது மனைவி அடுத்த விமானத்தில் கோவாவுக்கு சென்று, நாங்கள் இல்லாத நேரத்தில் காவல்துறையினர் எங்கள் வீட்டைத் திறந்துவிட்டதாகவும், அவர்கள் எதையும் வீட்டிற்குள் வைத்திருந்தால் நாங்கள் பொறுப்பேற்க மாட்டோம் என்றும் பிச்சோலிம் காவல் நிலையத்தில் புகார் அளித்தார். அவர் எங்கள் தொலைபேசி எண்ணைக் கொடுத்து காவல்துறை வேண்டுமானால் எங்களை விசாரிக்கலாம் என்றார்.

வித்தியாசமாக, காவல்துறை மாவோயிஸ்ட் கதையுடன் பத்திரிகையாளர் சந்திப்புகளை நடத்தத் தொடங்கினர். எனக்கும் கைது செய்யப்பட்ட மற்றவர்களுக்கும் எதிராக பகிரங்கமாக தப்பெண்ணத்தைத் தங்களுக்கு கடமைப்பட்ட ஊடகங்களின் உதவியுடன் தூண்டிவிடுவது தெளிவாக இருந்தது. 31 ஆகஸ்ட் 2018 அன்று, இதுபோன்ற ஒரு பத்திரிகையாளர் சந்திப்பில், ஒரு காவல்துறை அதிகாரி முந்தைய கைதிகளின் கணினியிலிருந்து மீட்கப்பட்ட கடிதத்தை எனக்கு எதிரான ஆதாரமாக வாசித்தார். நான் கலந்துகொண்ட கல்வி மாநாட்டின் தகவல்களுடன் இந்த கடிதம் விகாரமாக கட்டப்பட்டது, இந்த தகவல் அமெரிக்க பாரிஸ் பல்கலைக்கழகத்தின் இணையதளத்தில் எளிதாகக் கிடைக்கக்கூடியது. ஆரம்பத்தில் நான் அதைக் கண்டு சிரித்தேன், ஆனால் அடுத்து, இந்த அதிகாரிக்கு எதிராக ஒரு சிவில் மற்றும் கிரிமினல் அவதூறு வழக்குத் தாக்கல் செய்ய முடிவு செய்து, 5 செப்டம்பர் 2018 அன்று மகாராஷ்டிரா அரசுக்கு ஒரு கடிதத்தை அனுப்பினேன். இன்றுவரை அரசாங்கத்திடமிருந்து எந்த பதிலும் வரவில்லை. எவ்வாறாயினும், உயர்நீதிமன்றம் அவர்களை கண்டித்தபோது காவல்துறையின் பத்திரிகையாளர் சந்திப்புகள் நிறுத்தப்பட்டன.

முழு வழக்கிலும் ஆர்.எஸ்.எஸ் தொடர்பு மறைக்கப்படவில்லை. எனது மராத்தி நண்பர்கள் என்னிடம் சொன்னார்கள், அவர்களது செயல்பாட்டாளர்களில் ஒருவரான ரமேஷ் படங்கே, ஏப்ரல் 2015 இல் என்னை குறிவைத்து அவர்களின் ஊதுகுழலான பஞ்சஜனியாவில் ஒரு கட்டுரை எழுதியுள்ளார். நான், அருந்ததி ராய் மற்றும் கெயில் ஓம்வேட் ஆகியோரை மாயாவி அம்பேத்கர்வாதி என அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளோம். இந்து புராணங்களில் மாயாவி அழிக்கப்பட வேண்டிய ஒரு அரக்கனைக் குறிக்கிறது.

உச்சநீதிமன்றத்தின் பாதுகாப்பில் இருந்தபோது புனே காவல்துறையினரால் நான் சட்டவிரோதமாக கைது செய்யப்பட்டபோது, ​​இந்துத்துவாவின் சைபர் கும்பல் எனது விக்கிமீடியா பக்கத்தை அழித்தது. இந்த பக்கம் ஒரு பொதுவான பக்கம், பல ஆண்டுகளாக நான் அதைப் பற்றி கூட அறிந்திருக்கவில்லை. அவர்கள் முதலில் எல்லா தகவல்களையும் நீக்கிவிட்டு, “அவருக்கு ஒரு மாவோயிஸ்ட் சகோதரர் இருக்கிறார்… அவருடைய வீடு சோதனை செய்யப்பட்டது… மாவோயிஸ்டுடனான தொடர்புகளுக்காக அவர் கைது செய்யப்பட்டார்” போன்றவற்றை மட்டுமே எழுதினார். சில மாணவர்கள் பின்னர் என்னிடம் சொன்னார்கள், அவர்கள் பக்கத்தை மீட்டெடுக்க முயற்சிக்கும்போதோ அல்லது பக்கத்தைத் திருத்துவதற்கோ முயலும்போது அந்தக் கும்பல் மீண்டும் எல்லாவற்றையும் நீக்கி, கேவலமான உள்ளடக்கத்தை வைக்கும். இறுதியில், விக்கிமீடியா தலையிட்டு, அவற்றின் சில எதிர்மறை உள்ளடக்கங்களுடன் பக்கம் உறுதிப்படுத்தப்பட்டது.

நக்சல் வல்லுநர்கள் என்று அழைக்கப்படும் ஆர்.எஸ்.எஸ் பிரிவு ஒன்று முழுவதும் தவறான ஊடக தகவல்களின் மூலமாக தொடர்ந்து தாக்குதல் நடத்தினர். ஊடகங்களுக்கு எதிரான எனது புகார்களுக்கு, இந்திய ஒலிபரப்பு அமைப்பிடமிருந்து ஒரு எளிய பதில் கூட கிடைக்கவில்லை. அக்டோபர் 2019 இல், பெகாசஸ் கதை, என் அலைபேசியில் மிகவும் தீங்கு விளைவிக்கும் இஸ்ரேலிய ஸ்பைவேரை அரசாங்கம் செருகியது என்று தகவல் வெளிவந்தது. ஊடகங்களில் ஒரு தற்காலிக சலசலப்பு ஏற்பட்டது, ஆனால் இந்த தீவிரமான விஷயம் இறந்துவிட்டது. நான் ஒரு எளிய மனிதனாக இருந்தேன், எனது தேவைகளுக்கு நேர்மையாக சம்பாதித்து வருகிறேன், எழுத்துக்கள் மூலம் என் அறிவால் முடிந்தவரை மக்களுக்கு உதவுகிறேன். கார்ப்பரேட் உலகில், ஒரு ஆசிரியராக, ஒரு சிவில் உரிமை ஆர்வலர் மற்றும் ஒரு பொது சிந்தனையாளனாக என பல்வேறு பாத்திரங்களில் இந்த நாட்டிற்கு கிட்டத்தட்ட ஐந்து தசாப்தங்களாக களங்கமற்ற சேவை செய்த பதிவு என்னிடம் உள்ளது. சர்வதேச அளவில் வெளியிடப்பட்ட 30 க்கும் மேற்பட்ட புத்தகங்கள் மற்றும் ஏராளமான ஆவணங்கள் / கட்டுரைகள் / கருத்துகள் / பத்திகள் / நேர்காணல்கள் அடங்கிய எனது மிகப்பெரிய எழுத்துக்களில், வன்முறைக்கு ஆதரவளிப்பதற்கான ஒரு தூண்டுதலையோ அல்லது எந்தவொரு மோசமான இயக்கத்தையோ காண முடியவில்லை.

ஆனால் என் வாழ்க்கையின் கடைசிக்கட்டத்தில், கடுமையான யுஏபிஏ(UAPA)வின் கீழ் நடந்த கொடூரமான குற்றத்திற்காக நான் குற்றம் சாட்டப்படுகிறேன். என்னைப் போன்ற ஒரு நபர் அரசாங்கத்தின் மற்றும் அதன் அடிபணிந்த ஊடகங்களின் உற்சாகமான பிரச்சாரத்தை எதிர்க்க முடியாது. எந்தவொரு நபரும் இது ஒரு அருவருப்பான குற்றவியல் புனைக்கதை என்பதைக் காண போதுமான வழக்கின் விவரங்கள் இணையம் முழுவதும் பரவியுள்ளன. AIFRTE இணையதளத்தில் ஒரு குறிப்பு இருக்கிறது படித்து தெரிந்து கொள்ளலாம்.

உங்கள் நலனுக்காக இங்கே அதன் சுருக்கத்தை வழங்குகிறேன்:
இந்த வழக்கில் கைது செய்யப்பட்ட இருவரின் கணினிகளிலிருந்து காவல்துறையினர் மீட்ட 13 கடிதங்களில் ஐந்து கடிதங்களின் அடிப்படையில் நான் சம்பந்தப்பட்டிருக்கிறேன். என்னிடமிருந்து எதுவும் மீட்கப்படவில்லை. இந்த கடிதம் இந்தியாவில் பொதுவான பெயரான “ஆனந்த்” ஐக் குறிக்கிறது, ஆனால் காவல்துறை சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி அதை என்னுடன் அடையாளம் கண்டுள்ளது. இந்த கடிதங்களில் வடிவம் மற்றும் உள்ளடக்கம் இல்லாதபோதிலும், இது நிபுணர்கள் மற்றும் உச்சநீதிமன்றத்தில் ஒரு நீதிபதியால் கூட குப்பைக்கு அனுப்பப்பட்டது, முழு நீதித்துறையிலும் அவர் ஒருவர்தான் ஆதாரங்களின் தன்மைக்குச் சென்றார். உள்ளடக்கம் ஒரு எளிய குற்றமாகக் கருதக்கூடிய எதையும் மறைமுகமாகக்கூட குறிக்கவில்லை. ஆனால் கடுமையான யுஏபிஏ(UAPA) சட்டத்தின் விதிகளின் கீழ் , நான் சிறையில் அடைக்கப்படுகிறேன்.

உங்கள் புரிதலுக்காக வழக்கு பின்வருமாறு சித்தரிக்கப்படுகிறது:
திடீரென்று, ஒரு காவல்துறை அதிகாரி உங்கள் இல்லத்தில் இறங்கி, எந்தவொரு வாரண்டையும் காட்டாமல் உங்கள் வீட்டை சோதனையிடுகிறார். கடைசியில் அவர் உங்களைக் கைதுசெய்து காவல் நிலையத்தில் வைப்பார். நீதிமன்றத்தில், ஒரு திருட்டு (அல்லது வேறு ஏதேனும் புகார்) வழக்கை விசாரிக்கும் போது xxx இடத்தில் (இந்தியாவில் எந்த இடத்திற்கும் மாற்றாக) காவலர்கள் ஒரு பென் டிரைவ் அல்லது ஒரு கணினியை yyy (எந்த பெயருக்கும் மாற்றாக) இலிருந்து மீட்டெடுத்தனர்.அதில் சில கடிதங்கள் சில தடைசெய்யப்பட்ட அமைப்பின் உறுப்பினராக கருதப்படக்கூடிய ஒருவர், zzz பற்றி எழுதியுள்ளது, அவர் காவல்துறையின்படி உங்களைத் தவிர வேறு யாருமல்ல. ஆழ்ந்த சதித்திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக அவர்கள் உங்களை முன்வைக்கிறார்கள். திடீரென்று, உங்கள் உலகம் தலைகீழாக மாறியிருப்பதைக் காணலாம். உங்கள் வேலை போய்விட்டது, குடும்பம் வீட்டை இழந்துவிடுகிறது, மீடியா உங்களை இழிவுபடுத்துகிறது, இது குறித்து நீங்கள் எந்த காரியத்தையும் செய்ய முடியாது. காவல்துறை விசாரணைக்கு தேவைப்படும் முகாந்திரம் உங்களுக்கு எதிராக இருப்பதாக நீதிபதிகளை நம்ப வைப்பதற்காக, காவல்துறை “சீல் செய்யப்பட்ட உறைகளை” தயாரிக்கும். வழக்கு விசாரணையின் போது பார்க்கலாம் என்று நீதிபதிகள் பதிலளிப்பதால் எந்த ஆதாரமும் இல்லை என்பது குறித்து எந்த வாதமும் இல்லை. காவலில் விசாரித்த பின்னர் நீங்கள் சிறைக்கு அனுப்பப்படுவீர்கள். நீங்கள் ஜாமீன் கோருகிறீர்கள், நீதிமன்றங்கள் அவற்றை நிராகரிக்கும், ஏனெனில் பிணை எடுப்பதற்குள் அல்லது விடுதலை ஆவதற்குள் 4 முதல் 10 ஆண்டுகள் வரை சிறைவாசம் அனுபவித்ததாக வரலாற்று தகவல்கள் காட்டுகின்றன. இது யாருக்கும் உண்மையில் நிகழலாம். அப்பாவி மக்களை அவர்களின் சுதந்திரம் மற்றும் அனைத்து அரசியலமைப்பு உரிமைகளையும் மறுக்கும் இத்தகைய கடுமையான சட்டங்கள் ‘தேசம்’ என்ற பெயரில் அரசியலமைப்பு ரீதியாக சரிபார்க்கப்படுகின்றன.

கருத்து வேறுபாடுகளை அழிக்கவும் மக்களை துருவப்படுத்தவும் தீவிர தேசியமும் தேசியவாதமும் அரசியல் வர்க்கத்தால் ஆயுதம் ஏந்தியுள்ளன. வெகுஜன வெறியர்கள் மூடத்தனங்கள் மற்றும் அர்த்தங்களை தலைகீழாக்குதல் ஆகியவற்றை நிறைவேற்றியுள்ளனர், இங்கு தேசத்தை அழிப்பவர்கள் தேசபக்தர்களாகவும், தன்னலமற்ற சேவகர்கள் தேசவிரோதிகளாகவும் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளனர். எனது இந்தியா பாழடைந்து வருவதை நான் காணும்போது, ​​இதுபோன்ற ஒரு மோசமான தருணத்தில் பலவீனமான நம்பிக்கையுடன் தான் நான் உங்களுக்கு எழுதுகிறேன்.

சரி, நான் என்ஐஏ (NIA) காவலில் இருக்கிறேன், நான் இனி உங்களுடன் எப்போது பேச முடியும் என்று தெரியவில்லை. இருப்பினும், உங்கள் முறை வருவதற்கு முன்பு நீங்கள் பேசுவீர்கள் என்று நான் ஆவலுடன் நம்புகிறேன்.

– ஆனந்த் டெல்டும்ப்டே

தமிழில்: கோகுலகிருஷ்ணன் கந்தசாமி.

Related Posts