அரசியல்

எதற்கு வேண்டும் இட ஒதுக்கீடு

இட ஒதுக்கீடு தேவையா இல்லையா என்பதைப் பற்றி விவாதிப்பதற்கு முன் இட ஒதுக்கீடு கொண்டு வரப்பட்டதற்கான காரணங்களை தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

இட ஒதுக்கீடு என்பதன் நோக்கம், பல காலமாக  ஆதிக்க சாதியினரின் ஒடுக்குமுறைகளை சந்தித்து வரும் மக்களின் பொருளாதார நிலையை முன்னேற்றுவது மட்டும் அல்ல, அவர்களது சமூக அந்தஸ்த்தை முன்னேற்றுவதும் தான்.

அனைத்து தாழ்த்தப் பட்டவர்களும் பொருளாதார ரீதியாக முன்னேறிவிடவில்லை என்பது ஒருபக்கமிருந்தாலும், பொருளாதார ரீதியாக முன்னேறிய சிலரே தனக்குரிய சமூக அந்தஸ்த்தை பெறவில்லை என்பது தான் வேதனையான உண்மை.

உயர்நீதிமன்றத்தில் நீதிபதியாக இருந்த ஒருவரே தான் தாழ்த்தப்பட்டவன் என்பதற்காக என்னை அனைவரும் ஒதுக்குகிறார்கள் என்று புகார் செய்திருக்கிறார். உயர்ந்த நிலையில் உள்ள நீதிபதிக்கே இந்த நிலைமை என்றால், கிராமத்தில் இருக்கும் சாதாரண மக்களுக்கெதிரான சாதிவெறி எப்படி இருக்கும் என்பதை நம்மால் எண்ணிப்பார்க்க முடியும்.

இப்பொழுதெல்லாம் யார் சாதி பார்க்கிறார்கள் என்று மேம்போக்காக சொல்லும் மனிதர்களில் எத்தனை பேருக்கு, சாதி வெறியினால் தாழ்த்தப்பட்டவர் ஒருவரின் வாயில் மலத்தை கரைத்து ஊற்றிய சம்பவம் சமீபத்தில் தமிழகத்தில் நடந்தது என்பது தெரியும்?

இதே தமிழகத்தில் தான் தேர்தலில் தேர்ந்தெடுத்த பின்னும் தாழ்த்தப்பட்டவர் என்கிற ஒரே காரணத்தால் செயல்பட விடாமல் செய்த சம்பவமும் நடந்திருக்கிறது. அதுவும் சமீபத்தில்.

ஹிந்து மதத்திலிருந்து மதம் மாறியவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் என்ற செய்திக்குள் மறைந்திருக்கும் சாதி வெறியை உங்களால் உணர்ந்த்கொள்ள முடியவில்லை என்றால் நீங்கள் உண்மையில் முட்டாள் என்றே சொல்வேன்.

பின் எதை வைத்து இப்பொழுது யாரும் சாதி பார்ப்பதில்லை என்று சொல்கிறார்கள் என்று எனக்கு விளங்கவில்லை.

இரண்டாவது, ஒருவன் குறைந்த மதிப்பெண் வாங்கினாலும் தாழ்த்தப்பட்டவன் என்கிற ஒரே காரணத்தால் தகுதி பெற்று விடுகிறான். அதிக மதிப்பெண் வாங்கினாலும் ஆதிக்க சாதி என்ற காரணத்தால் ஒருவரால் தகுதி பெற முடியவில்லை என்கிறார்கள்.

ஒரு ஓட்டப்பந்தயம் நடக்கிறது என்று வைத்துக் கொள்வோம். அதில் இருவர் கலந்து கொள்கிறார்கள். ஒருவர் நல்ல ஷூ போட்டிருக்கிறார், மிகுந்த பயிற்சி எடுத்திருக்கிறார், அவரை சுற்றியவர்கள் அனைவரும் சிறந்த வீரர்கள், அவர்களிடமிருந்து நல்ல ஆலோசனைகளைப் பெற்றுருக்கிறார். இன்னொருவரோ, போட்டிக்கு மிகவும் புதியவர். அவருக்கு நல்ல துணிமணிகள் கூட கிடையாது, வெறும் காலுடன் வந்திருக்கிறார். இன்னும் சொல்லப் போனால் அவர் போட்டிக்கு வந்ததே அதிசயம்தான். அப்படி இருக்கும் போது இருவரையும் ஒரே கோட்டில் நிறுத்துவதென்பது நியாயமாகுமா.

இவரையும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஜெயிக்க வைத்தால் தானே அவர் தனது தகுதியை வளர்த்துக்கொள்ள முடியும்.

இதே போல் தான் கல்வித்துறையில், தாழ்த்தப் பட்டவர்கள் இருக்கிறார்கள்.

ஆதிக்க சாதியினருக்கு கிடைக்கும் அனைத்து வசதிகளும் கிடைத்து, இட ஒதுக்கீட்டை பயன்படுத்துவோரின் எண்ணிக்கை மிக சொற்பமே.  தனக்கு கல்லூரியில் இடம் கிடைக்கவில்லை என்பதற்காக இட ஒதுக்கீடே வேண்டாம் என்று கூறுவது சரியல்ல. தனிப்பட்ட அனுபவத்தை வைத்து சமூக பிரச்னை தீர்வு காண நினைப்பது மூடத்தனம்.

சாதிக் கொடுமையிலிருந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வெளியே கொண்டு வந்து அவர்களை பொருளாதார ரீதியாகவும் சமூக அந்தஸ்து ரீதியாகவும் இப்பொழுது சற்றே மேலே கொண்டுவந்த இட ஒதுக்கீட்டையும் எடுத்து விட்டால் பின் எதை வைத்து இவர்களுக்குரிய சமூக அந்தஸ்த்தை பெற்றுத் தருவார்கள் என்பது எனக்கு சுத்தமாக விளங்கவில்லை.

இட ஒதுக்கீடு என்பது ஒரு நாள் தூக்கி எறியப்படவேண்டிய ஒன்று தான். ஆனால் அது தூக்கி எறியப்படவேண்டியதற்கான சூழ்நிலை இன்னும் வரவில்லை என்பதே எனது கருத்து.

கடைசியில், நான் என்ன தான் கூவி கூவி சொன்னாலும், அடக்குமுறைக்கு தலைமுறை தலைமுறையாக உட்பட்டிருந்த நம் சக மனிதரின் வலியை உணர்ந்து, அவர்கள் நமக்கு சமமானவர்கள் என்ற நிலையைஅடைய உரிமையுள்ளவர்கள் என்ற உண்மையை உணரும் அளவுக்கு மனித நேயம் உள்ளவர்களாய் நீங்கள் இருந்தால் மட்டுமே இதைப் புரிந்து கொள்ள முடியும்.

பின் குறிப்பு:

பொருளாதார ரீதியாக இடஒதுக்கீடு கொடுக்க வேண்டும் என்று சொல்பவர்களுக்கு ஒரு கேள்வி. ஒருவரின் பொருளாதாரத்தை எதைக் கொண்டு நிர்ணயிப்பீர்கள்? இன்று பொருளாதார ரீதியாக பின்னால் இருப்பவர் ஒரு வருடத்தில் முன்னேறிவிடலாம். ஒருவரது பொருளாதார முன்னேற்றத்தை கணக்கிட அரசு சார்பில் குடும்பத்திர்க்கொருவரை பணி நியமனம் செய்து விடலாமா?

ஒருவர் பணம் இல்லாமல் இருக்கிறார் என்பதால் அவருக்கு எதிரான வன்முறைகள் தொடுக்கப்படுவதில்லை. ஒருவர் இன்ன சாதியை சேர்ந்தவர் என்பதால் தான் அடக்குமுறைகளும் வன்முறையையும் ஏவப்படுகிறது. புண் காலில் இருக்கும் போது மருந்தை கையில் போடச் சொல்வது எப்படி சரியாகும்?

Related Posts