சிரியாவின் போரினால் யாருக்கு இலாபம்? – 3

சீனாவை அமெரிக்கா சுற்றிவளைத்தது எப்படி?

சீனாவை எதிர்கொள்ள அமெரிக்கா மேற்கொண்டிருக்கும் இராணுவ முயற்சிகள் அதிர்ச்சியளிக்கக்கூடியவை. சீனாவுக்கும் அதன் அருகிலிருக்கும் நாடுகளுக்குமிடையிலான எல்லையோரத் தகராறுகளையும், மீன்பிடி உரிமைகளில் இருக்கும் முரண்பாடுகளையும், சில தீவுகளுக்கு சொந்தம் கொண்டாடும் பிரச்சனைகளையும் அமெரிக்கா நன்கு ஆராய்ந்து அப்படியான முரண்பாடுகளை பெரிதுபடுத்தி, அவர்களோடெல்லாம் போலியான நட்புறவை ஏற்படுத்திக்கொண்டது அமெரிக்கா. வியட்நாம், புருனே, பிலிப்பைன்ஸ், ஜப்பான், தென்கொரியா உள்ளிட்ட நாடுகளோடு தந்திரமான உறவை ஏற்படுத்திக்கொண்டு, அங்கெல்லாம் இராணுவ தளவாடங்களை அமைத்திருக்கிறது அமெரிக்கா. வடகொரியாவும் ஆபத்துமிகுந்து நாடு என்கிற பயத்தை உருவாக்கியும், தன்னுடைய கருத்திற்கு மேலும் வலுசேர்த்தது அமெரிக்கா.

சீனாவின் மேற்குப் பகுதியில் சிஞ்சியாங் மாகாணம் இருக்கிறது. மத்திய ஆசியாவுடன் சீனாவை இணைக்கும் பகுதி இதுதான். இம்மாகாணத்தில் ஒரு கோடிக்கும் மேற்பட்ட துருக்கி மொழி பேசும் மக்கள் வாழ்கிறார்கள். சீனாவின் பெரும்பான்மை மக்கள் பேசும் மொழிக்கும், பெரும்பான்மை மக்களின் கலாச்சாரத்திற்கும் முற்றிலும் மாறுபட்டவர்களாக இருப்பதால், அவர்களின் முரண்பாடுகளை அமெரிக்கா பயன்படுத்திக்கொண்டு அவர்களின் மூலமாக சீனாவுக்கு எதிரான கலகங்களை விளைவிக்கிறது அமெரிக்கா. சிஞ்சியாங் மாகாணத்திற்கு அருகிலேயே அமெரிக்காவின் நட்பு நாடான ஆப்கானிஸ்தான் இருப்பதால், அமெரிக்காவிற்கு பெரிதும் உதவியாக இருக்கிறது. அதனை எதிர்கொள்வதற்கு சீனாவுக்கு இருக்கும் நட்புநாடு பாகிஸ்தான் தான். வரலாற்று ரீதியாக பாகிஸ்தானுடன் சீனாவுக்கு இருக்கும் உறவினை இதற்காக பயன்படுத்திகொள்கிறது சீனா.

china

பெட்ரோலியம் உள்ளிட்ட எண்ணைப் பொருட்களை மத்திய கிழக்கு நாடுகளிலிருந்து மல்லாக்கா கால்வாய் வழியாகத்தான் சீனா இறக்குமதி செய்துவருகிறது. அக்கால்வாயின் நுழைவுவாசலானது இந்தோனேசியாவின் அச்சே என்கிற துறைமுகத்தில்தான் இருக்கிறது. அச்சேவில் 2004இல் தெற்காசியாவை உலுக்கிய சுனாமியால் அமெரிக்காவிற்கு ஒரு ஆதாயம் கிடைத்தது. சுனாமியால் கடுமையாக பதிக்கப்பட்ட அச்சேவில் மீட்புப் பணியினை நடத்துவதற்காகச் சென்ற அமெரிக்கா, அங்கே நிரந்தரமாக ஒரு இராணுவத் தளவாடத்தை அமைத்துவிட்டது. சீனாவிற்கு எண்ணை எடுத்துச்செல்லும் கப்பல்களை தடுத்துநிறுத்த வேண்டுமென்றால், மல்லாக்கா கால்வாயை அச்சேவில் அடைத்துவிட்டாலேபோதும். சீனா ஒரே நாளில் ஆட்டங்கண்டுவிடும் என்கிற அளவிற்கு மல்லாக்கா கால்வாயும், அச்சே துறைமுகமும் முக்கியத்துவம் பெற்றவை. அச்சே நகரத்தில் அமெரிக்கா தனது  இராணுவத் தளவாடத்தை அமைத்ததும் இதனை மனதில் வைத்துத்தான். அதனாலேயே பாதுகாப்பு நடவடிக்கையாக, சீனா அப்பாதையில் சில நாடுகளுடன் நட்பினை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. அப்படித்தான் பாகிஸ்தானின் கட்வார் துறைமுகத்திலும், இலங்கையின் கொழும்பு துறைமுகத்திலும், வங்காளதேசத்திலும் எரிபொருள் நிரப்புவதற்கென தனது கப்பல்களை நிறுத்திக்கொள்ள சீனா அனுமதிபெற்றிருக்கிறது.

சீனாவுக்கு இறக்குமதியாகும் பெட்ரோலியப்பொருட்களில் 70% வரை மல்லக்கா கால்வாய் வழியாகத்தான் வருகிறது. அதனால் சீனாவுக்கு இப்பாதை மிகவும் முக்கியமானதாக இருந்துவருகிறது. பாகிஸ்தான் மற்றும் இலங்கையுடன் நட்புபாராட்டுவதும் ஒருவகையில் அமெரிக்காவின் தந்திரத்திற்கு பதிலடிகொடுக்கும் நோக்கில்தான். சீனாவின் உதவிகளைப் பெறுவதாலேயே, பாகிஸ்தானில் அவ்வப்போது ஆளில்லா ஏவுகணைகளை வீசுவதும், பயங்கரவாத இயக்கங்களுக்கு ஆயுதங்கள் வழங்கி குழப்பங்களை விளைவிப்பதுமாக இருக்கிறது அமெரிக்கா. இலங்கையில் ஈழக் கோரிக்கையினை ஆதரிப்பதுபோன்று நடித்து வெற்றுத் தீர்மானங்களை ஐ.நா.சபையின் பொதுச்சபையில் கொண்டுவந்து, அவ்வப்போது அமெரிக்கா பூச்சாண்டி காண்டுவதும் இதே காரணத்திற்காகத்தான். சீனாவின் கப்பல்களை இலங்கையின் கடற்தளத்தில் அனுமதிக்காமல் அதற்கு பதிலாக அமெரிக்கக் கப்பல்களை அனுமதிப்பதாக இலங்கை அரசு அறிவிக்குமாயேனால், அடுத்தகணமே ‘ஈழம்’ என்கிற வார்த்தையையே அமெரிக்கா மறந்துவிடுவது உறுதி.

ரஷியாவை அமெரிக்கா சுற்றிவளைத்தது எப்படி?

வியாபாரத்திற்கும் வாணிபத்திற்கும் மேற்குலகை மட்டும் நம்பியிருக்கமுடியாது என்பதை உணர்ந்த ரஷியாவும் ஆசியப்பகுதியிலேயே நண்பர்களைத் தேடியது. அதனாலேயே கடந்த சில ஆண்டுகளில் சீனாவுக்கும் ரஷியாவுக்கும் இடையிலான வர்த்தக பரிமாற்றங்கள் அதிகரித்திருக்கின்றன. பெய்ஜிங்கிற்கும் மாஸ்கோவிற்கும் இடையிலான நட்புறவும் வளர்ந்தது.

சோவியத் யூனியன் காலத்திலேயே ஆப்பிரிக்கா மற்றும் கியூபாவிலிருந்து சோவியத் யூனியனை விரட்டியடிக்க வேண்டும் என்பதே அமெரிக்கா உள்ளிட்ட மேற்குலக நாடுகளின் மிகமுக்கிய குறிக்கோளாக இருந்தது. அதற்காக 1976இல் சஃபாரி கிளப் என்றொரு புலானாய்வுத் துறையினை ஈரான், எகிப்து, சவுதி அரேபியா, மொரோக்கா மற்றும் பிரான்சு நாடுகள் இணைந்து உருவாக்கினர். அக்குழுவிற்கு அமெரிக்காவின் சி.ஐ.ஏ., இஸ்ரேலின் மோசாட்  மற்றும் பிரிட்டினின் உளவுத்துறை ஆகியன ஆதரவு வழங்கின. ஆறு வாரத்திற்கு ஒருமுறை அவர்கள் அனைவரும் சந்தித்துக்கொண்டனர். கம்யூனிச எதிர்ப்புதான் அதன் மையக் குறிக்கோளாக இருந்தது. 1960-70 களில் ஆப்பிரிக்காவில் உருவாகியிருந்த ஜனநாயக மற்றும் கம்யூனிச ஆதரவு மனநிலையை வளரவிடாமல் தடுப்பதே அவர்களின் நோக்கமாக இருந்தது. ஆங்காங்கே குழப்பங்கள் விளைவிப்பதும், ஆயுதங்களை வழங்கி ஆட்சிக்கலைப்பு நடத்துவதுமே அக்குழுவின் தலையாய பணியாக இருந்தது. கியூபாவில் வெற்றிபெற்ற புரட்சி ஆப்பிரிக்காவின் அங்கோலா வரை பரவியிருந்ததை தடுப்பதற்காக, அங்கோலாவைக் குறிவைத்து பல நடவடிக்கைகளை சஃபாரி கிளப் எடுத்தது. சோவியத் யூனியன் உடைந்தபிறகும் ரஷியா ஒரு தோல்வியடைந்த தேசமாக சர்வதேச அரங்கில் பார்க்கப்பட்டபோதும், ரஷியாவிற்கு ஆப்பிரிக்காவில் நண்பர்களென என யாருமே மிச்சமிருக்கவில்லை. மேற்குலக நாடுகளால் துண்டாடப்பட்ட கண்டமாக ஆப்பிரிக்கா மாறிவிட்டது. மத்திய கிழக்கு நாடுகளும் அதற்குத் தப்பவில்லை. இஸ்ரேலும் துருக்கியும் அமெரிக்காவின் துணை நாடுகளாக மத்திய கிழக்கில் ஆதிக்கம் செலுத்தத் துவங்கிவிட்டன.

ரஷியாவின் சட்டப்படி இரண்டு முறைக்குமேல் யாரும் தொடர்ந்து அதிபராக இருக்கமுடியாது என்பதால், 2008 ஆம் ஆண்டு அதிபர் தேர்தலில் புடினால் போட்டியிடமுடியவில்லை. அதனால், அவரின் சீடர் என்றே அழைக்கப்பட்ட டிமிட்ரி மெட்வெடெவ் என்பவரை அதிபர் தேர்தலில் போட்டியிடச் செய்து வெற்றிபெற வைத்தார் புடின். டிமிட்ரி எப்போதும் புடினின் பேச்சைக்கேட்டே நடந்தார் என்றாலும், மேற்குலக நாடுகளின் போட்டியினை உறுதியாக சமாளிக்கும் திறனற்றவராக இருந்தார். மேற்குலக நாடுகளுடன் சற்று சமாதானமாகப் போனால், ஏதேனும் ஆதாயம் கிடைக்கலாம் என்றும் டிமிட்ரி நம்பினார். இதனால், எண்ணை வளமிக்க லிபியா மீது போர் தொடுக்கும் தீர்மானத்தை ஐ.நா. சபையில் ரஷியாவின் சார்பாக எதிர்ப்பு தெரிவிக்கவில்லை. அத்தீர்மானத்தை தன்னுடைய வீட்டோ அதிகாரத்தைக்கொண்டு முறியடித்திருக்க வேண்டும் என்பது புடினின் கருத்தாக இருந்தது. அப்படி ரஷியா செய்திருந்தால், கடந்த 4 ஆண்டுகளின் வரலாறே வேறு மாதிரியாக இருந்திருக்கும். 2012இல் நடந்த ரஷிய அதிபர் தேர்தலில், மீண்டும் புடின் அதிபர் தேர்தலில் போட்டியிட்டு அமோக வெற்றிபெற்று அதிபரானார்.

ரஷியாவின் நட்பு நாடாக மெடிட்டரேனியன் கடற்பகுதியில் இருக்கும் ஒரே நாடு சிரியா மட்டும்தான். சிரியாவின் துறைமுகத்தைத் தவிர வேறெங்கும் ரஷியாவினால் இன்று தன்னுடைய கப்பலை நிறுத்தமுடியாத அளவிற்கு அமெரிக்காவின் ஆதிக்கம் உலகெங்கும் பரவியிருக்கிறது. அமெரிக்காவின் போர்க்கப்பல்கள் நிறுத்தப்படாத பகுதியே உலகில் இல்லை என்கிற நிலை உருவாகியிருக்கிறது. இதனால் அமெரிக்காவினால் எந்தவொரு நாட்டினையும் பொருளாதார ரீதியாகவும் இராணுவ ரீதியாகவும் மிரட்டமுடியும் என்றாகியிருக்கிறது. சோவியத் காலத்திலிருந்தே ரஷியாவுக்கும் சிரியாவுக்கும் இடையில் மிகநெருக்கமான உறவு இருந்துவருகிறது. அதனை எப்படியாவது உடைத்தெறியவேண்டும் என்பதும் அமெரிக்கா உள்ளிட்ட மேற்குலக நாடுகளின் விருப்பமாக இருக்கிறது. அதற்காக சிரியாவைச் சுற்றி ஒரு வளையத்தை திட்டமிட்டே அமெரிக்கா ஏற்படுத்திவந்திருக்கிறது. இதனை ரஷியா நெருக்கடியிலிருந்த போது தடுக்கமுடியாமல் போனதால், அந்த வளையம் சிரியாவை நெருங்கி அருகில் வந்திருக்கிறது.

இஸ்ரேலில் ஒரு ஏவுகணைத் தளவாடம், துருக்கியில் ஒரு ஏவுகணைத் தளவாடம், சவுதி அரேபியாவின் உதவியோடு கல்ஃப் பகுதியில் ஒரு ஏவுகணைத் தளவாடம் என்று அமெரிக்கா உருவாக்கிவிட்டது. இப்படியாக அமைக்கப்பட்ட ஏவுகணைத் தளவாடங்கள் ஒருபக்கம் சிரியாவையும் ஈரானையும் தன்னுடைய கட்டுப்பாட்டு வளையத்திற்குள் நேட்டோவின் ஊடாக அமைத்திருக்கிறது அமெரிக்கா. இதன்மூலம் ரஷியாவின் மீதமிருக்கிற நட்பு நாடுகளையும் இல்லாமல் செய்துவிடுவதே அமெரிக்காவின் நோக்கமாக இருக்கிறது. சிரியாவை மட்டும் இல்லாமல் செய்துவிட்டால், மத்திய கிழக்கில் சிரியாவுக்கு எவ்விதத் தொடர்பும் இல்லாமல் போய்விடும். ஈரானுக்கு துணையில்லாமல் போய்விடும். அதன்பிறகு துருக்கி, இஸ்ரேல், சவுதி அரேபியா உள்ளிட்ட அமெரிக்காவின் தலையாட்டி தேசங்களின் உதவியோடு ஒட்டுமொத்த மத்திய கிழக்கையும் ஆட்டிப்படைக்கலாம்; எண்ணை வளத்தை கட்டுப்பாட்டில் வைக்கலாம்; ரஷியா மற்றும் சீனாவின் பொருளாதாரத்தை சிதைக்கலாம் என்பதே அமெரிக்காவின் திட்டம். சிரியாவை இல்லாமல் செய்துவிடுவது, அல்லது சிரியாவை சிலப்பல நாடுகளாக உடைத்துவிடுவது, அல்லது சோமாலியாவைப் போன்ற நிலையற்ற அரசுகொண்ட நாடாக சிரியாவை மாற்றுவது ஆகியவற்றில் ஏதேனும் ஒன்றை செய்துமுடித்துவிட்டால், தனது திட்டம் நிறைவேறிவிடும் என்பதே அமெரிக்காவின் எண்ணம். இதுதான் சிரியாவைச் சுற்றி இவ்வளவு நாடுகள் வட்டமிடுவதற்குக் காரணம். இப்படிப்பட்ட திட்டம் ஏற்கனவே லிபியாவில் நிறைவேற்றப்பட்டது என்பதால், அதனையே சிரியாவிலும் நடைமுறைப்படுத்த அமெரிக்கா திட்டமிட்டிருக்கிறது.

சிரியாவை இல்லாமல் செய்துவிடுவது என்று முடிவெடுத்துவிட்டப்பின்னர், அதற்கான வழி மிக எளிதாகத் தோன்றியது அமெரிக்காவிற்கு. சிரிய பாத் கட்சியின் தலைமையிலான கூட்டணி ஆட்சியைக் கவிழ்த்துவிட்டாலே போதும் என்று கணக்குப் போட்டது அமெரிக்கா. அதற்காக மிகவும் பிற்போக்கான தீவிரவாத இயக்கங்களுக்கு ஆயுதங்களை வழங்கி அரசுக்கு எதிரான கலகங்களை ஏற்படுத்திப்பார்த்தது. சவுதி அரேபியா மூலமாக ஆயுதங்களை வழங்கியும், துருக்கி வழியாக பயங்கரவாதிகளை அனுப்பியும் அதற்கான பணிகள் துவங்கப்பட்டன. யாருடைய நலனுக்காக சிரியாவை ஆக்கிரமிக்க நினைக்கிறோம் என்றுகூட தெரியாத சில ஆயுதக்குழுக்களும் இதில் அடங்கும். ஸ்லீப்பர் செல்களைப்போன்று, ஸ்லீப்பர் பயங்கரவாத இயக்கங்கள் அவை என்றுகூட சொல்லலாம். தனது நாட்டின் சிறைகளில் இருக்கும் மரண தண்டனைக்கைதிகள் பலரை மூளைச்சலவை செய்தும் அவ்வியக்கங்களுக்கு சவுதி அரேபியா அனுப்பியதற்கான ஆதாரங்களும் வெளியாகியிருக்கின்றன. இப்படியாக கடந்த சில ஆண்டுகளாக செயல்பட்டுக்கொண்டிருந்த இயக்கங்கள் இணைந்தே ஐ.எஸ்.ஐ.எஸ்.ஆக உருமாறியிருக்கின்றன. சிரியாவை அழிப்பதற்கோ உடைப்பதற்கோ ஆக்கிரமிப்பதற்கோ துருக்கி உதவுவதற்கு சில காரணங்கள் இருக்கின்றன. நெசவுத்தொழிலில் மத்திய கிழக்குப் பிரதேசத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்தும் நாடாக சிரியாதான் இருந்துவருகிறது. துருக்கிக்கு மிகப்பெரிய போட்டியாளராக இருப்பதும் சிரியாதான். அதனால் சிரியாவை வீழ்ந்துபோவதை துருக்கி விரும்புகிறது. சிரியா வீழ்வதன்மூலம், தனது பொருளாதாரம் மேம்படும் என்பது துருக்கியின் கணக்கு. அதற்கேற்றாற்போல், சிரியாவில் போரினால் பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளில் இருந்த நெசவாலைகள் பிரித்தெடுக்கப்பட்டு துருக்கியின் சந்தையில் தான் விற்கப்படுகின்றன.

ரஷியாவுடன் எல்லையைக்கொண்டிருக்கும் ஜார்ஜியாவில் ஏவுகணைத் தளவாடம் அமைப்பதன்மூலம் ரஷியாவுக்கு மற்றொரு பக்கத்திலிருந்து நெருக்கடி கொடுக்க அமெரிக்கா முனைந்தது. ஆனால், அங்கே ரஷியாவால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட இரண்டு சிறிய தேசங்களால் அது நடக்காமல் போனது. அதன்பிறகுதான், உக்ரைன் பக்கமாக தனது கவனத்தைத் திருப்பியது அமெரிக்கா. “தி கிராண்ட் செஸ்போர்ட்” என்கிற நூலில், அமெரிக்கா கவனம் செலுத்தவேண்டிய மிகமுக்கியமான எல்லை உக்ரைன்தான் என்று பிரெசின்ஸ்கீ குறிப்பிட்டிருந்தார். அதன்படி, உக்ரைனில் நேட்டோவை நுழையச்செய்து ரஷியாவுக்கு நெருக்கடி கொடுக்கப்பட்டது. மிகப்பெரிய நிலப்பரப்பையும், அதிகளவிலான விவசாய நிலங்களையும் கொண்ட நாடு உக்ரைன். ஏற்கனவே உக்ரைனின் 92 மில்லியன் ஹெக்டேர் விளைநிலங்கள், பிரிட்டனின் வேளாண் நிறுவனங்களின் வசம்தான் இருக்கின்றன. இதற்குமேலும் நேட்டோவையோ அமெரிக்காவையோ இன்னபிற மேற்குல நாடுகளையோ நுழையவிட்டால், பெரும் ஆபத்து என்பதால் ரஷியாவின் ஆதரவுப் பகுதியான கிரிமியாவை சுயாட்சிப் பிரதேசமாக அங்கீகரித்தது ரஷியா. கிரிமியாவை மட்டும் இழந்துவிட்டால், ரஷியாவுக்கென்று ஒரேயொரு கப்பற்படைத் தளம்கூட இல்லாமல் போய்விடும். அதன்பிறகு ரஷியாவை வீழ்த்துவதும் கட்டுக்குள் வைப்பதும் அமெரிக்காவிற்கு மிக எளிதானதாக மாறிவிடும். ஒருபுறம் சிரியாவை இழந்தால், அங்கேயிருக்கும் கப்பற்படைத்தளத்தை ரஷியா இழக்கநேரிடும்; மறுபுறம் கிரிமியாவை (உக்ரைன்) இழந்தால், அங்கேயிருக்கும் கப்பற்படைத்தளத்தையும் ரஷியா இழக்கநேரிடும். அதனால் உக்ரைனும், கிரிமியாவும், சிரியாவும் ரஷியாவுக்கு வாழ்வா சாவா போராட்டம்.

இப்பின்னனியினை அறிந்துகொண்டால், சிரியாவையும், உக்ரைனையும், கிரிமியாவையும் தக்கவைத்துக்கொள்ளப் போராடும் ரஷியா ஒரு ஏகாதிபத்திய நாடாக இவற்றைச் செய்யவில்லை என்பது நமக்கு நன்கு விளங்கும். அப்பகுதிகளை ஆக்கிரமித்து ஆதிக்கம் செலுத்துவது ரஷியாவின் நோக்கமல்ல என்றும் தன்னுடைய பாதுகாப்பையும் தன்னுடைய நண்பர்களின் பாதுகாப்பையும் உறுதிசெய்வதற்கே ரஷியா போராடிக்கொண்டிருக்கிறது என்பதையும் நம்மால் புரிந்துகொள்ளமுடியும்.

சிரியாவில் இயங்கிக்கொண்டிருக்கும் பாசிச பயங்கரவாத அமைப்புகளில் 8000 பேர் செசன்யா பகுதிகளிலிருந்து வந்தவர்களாவர். ஒருவேளை சிரியாவில் நடக்கும் போரில் ஐ.எஸ்.ஐ.எஸ். உள்ளிட்ட பயங்கரவாத அமைப்புகள் வெற்றிபெற்றால், அவர்கள் ரஷியாவின் செசன்யா பகுதிகளுக்குச் சென்று அங்கேயும் பயங்கரவாத நடவடிக்கைகளில் இறங்கப்போவது உறுதி. அதற்கான எல்லா முகாந்திரமும் இருக்கின்றன. ரஷியாவின் மிகப்பெரிய மற்றொரு கவலை இதுதான். எல்லைகள் வரை வந்திருக்கும் பிரச்சனைகள், அதன்பிறகு நாட்டிற்குள்ளும் வந்துவிடும். அதையே காரணம் காட்டி, ரஷியாவுக்குள்ளும் குண்டுகள் வெடிக்கும், நேட்டோ உள்நுழையும், ஐ.நா.சபை தலையிடும்; இறுதியில் ரஷியாவே நிலைகுலைந்து போவதற்கான அத்தனை சாத்தியக் கூறுகளும் இருக்கின்றன என்று ரஷியா அஞ்சுவதில் நியாயமிருக்கிறது. சிரியாவுக்கு ரஷியா உதவுவதற்கு இதுவும் மற்றொரு காரணம்.

-முகமது ஹசன்

(முன்னாள் எத்தியோப்பிய தூதர்)

-இ.பா.சிந்தன்

முதல் பகுதி: http://maattru.com/syrianwar1

இரண்டாம் பகுதி: http://maattru.com/syrianwar2

மூன்றாம் பகுதி: http://maattru.com/syrianwar3

About இ.பா.சிந்தன்