நீதியற்ற சாதித் தீர்ப்பு … (உனக்கு மனசாட்சி இருக்கிறதா இந்தியாவே?)

தேசிய நினைவுச் சின்னங்களை பொறுத்த வரையில், வெற்றிச் சின்னங்களை விட துயரச் சினங்கள் மிகவும் மதிப்பு வாய்ந்தவை; ஏனென்றால் அவை நாம் செய்ய வேண்டிய கடமைகளை வலியுறுத்துகின்றன. தலித்துகளை பொருத்தவரை நிறுவப்படாத நினைவுச் சின்னங்கள் ஏராளம் உண்டு. பல நூற்றாண்டுகளாக உழைத்தவனின் கழுத்தை காலால் மிதித்து அவனுழைப்பை அனுபவித்த ஆண்டைகள் தம் நன்றிக் கடனை தீர்க்க காலம் நெடுக, நாடெங்கும் தலித்துகளை தீர்த்துக்கட்ட தயங்குவதில்லை. இந்தியாவின் அனைத்து மூலையிலும் தலித்துகளுக்கு எதிராக வன்முறைகள் நடந்து கொண்டுதானிருக்கின்றன.

பால்தாக்கரேயும், மகாராஷ்டிர தலித்துகளும் – ஆனந்த் டெல்டும்டே

பால்தாக்கரேவின் மரணத்திற்கு பின்னான நிகழ்வுகள் பலரின் கோழைத்தனத்தை அம்பலப்படுத்தியது. ஊடகங்களில் சிலரால் எரிச்சலூட்டும் வகையில் அவர் மீதும், அவரின் பண்பின் மீதும் பொழியப்பட்ட புகழுரைகள் பொருத்தமற்றதாகவே இருந்தன.

‘இறந்தவர்களை பற்றி நல்லதை பேசு அல்லதை பேசாதே’ என்ற லத்தீன் பொன்பொழியின் பின்னே எல்லா நேரங்களில் ஒளிந்து கொள்வது அரசியல் நாகரிகம்

திடங்கொண்டோர் மெலிந்தோரை தின்று பிழைத்திடலாமோ?

உணவுப் பாதுகாப்பு மசோதா மீது இருவகையான விமர்சனங்கள் முன்வைக்கப்படுகின்றன. முதல் வகை மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி உள்ளிட்ட இடதுசாரிகளால் முன்வைக்கப்படுகிறது. அவர்கள் உணவுப் பாதுகாப்பு மசோதா வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகின்றனர். அனைவருக்கும் வேண்டும்; அனைத்துப் பொருட்களும் வேண்டும், 35 கிலோ அல்லது நபருக்கு 7 கிலோ; இதில் எது அதிகமோ அது வழங்கப்பட வேண்டும்; அரிசி ரூ.2/- விலையில் கொடுக்கப்பட வேண்டும். இதர அத்தியாவசியப் பொருட்களும் ரேசனில் வழங்க வேண்டும். ஆதாருடனோ நேரடி பணமாற்றத்துடனோ இதை இணைக்கக் கூடாது. […]