ஆபத்திலிருக்கும் ஆன்டிமைக்ரோபியல்ஸ் !

(படத்தில்: பரவலாகக் காணப்படும் Staphylococcus Aureus பாக்டீரியா)

இடம்: மருந்துக்கடை

“அஞ்சு நாளுக்கு எல்லாம் மாத்திரை வேணாங்க. ஒரு மூணு நாளைக்கு குடுங்க போதும்.”

இடம்: வீடு

“அதான் ரெண்டு நாள்-லயே சளி, காய்ச்சல் சரியாப் போச்சு இல்ல. அப்புறம் ஏன் வீணா மருந்த ஒடம்புல சேக்கணும். நிப்பாட்டிடு போதும்.”

நமக்கு நன்கு பரிச்சயமான சூழல்கள் மேற்சொன்னவை. நாமே பலமுறை இது போல செய்திருப்போம். ஆனால் இது போல செய்கைகள் என்ன விளைவுகளை ஏற்படுத்தி இருக்கின்றன தெரியுமா?

அதற்கு முன் ஆன்ட்டிமைக்ரோபியல் எனப்படும் நுண்ணுயிர்க்கொல்லி பற்றி கொஞ்சம் தெரிந்து கொள்வோம். ஆன்ட்டிமைக்ரோபியல் என்பது நமது உடலில் நோய் ஏற்படுத்தும் நுண்கிருமிகளை கொல்லக்கூடிய அல்லது அவற்றின் வளர்ச்சியைத் தடுக்கக்கூடிய சக்தியுள்ள உள்ள ஏதாவது ஒரு பொருள். நம் காய்ச்சலுக்கு காரணமான நுண்ணுயிரிகளைப் பொருத்து, நமது மருத்துவர் சரியான ஆன்ட்டிமைக்ரோபியலை கொடுப்பார். இவை இயற்கையிலிருந்தோ, ஆய்வுக்கூடங்களிலோ உருவாக்கப்படுபவை. உதாரணம்: பெனிசிலின், எரித்ரோமைசின், கோட்ரைமாக்ஸசோல்..

(குறிப்பு: ஆன்ட்டிமைக்ரோபியல் அல்லது ஆன்ட்டிபயாட்டிக் என்பது பாக்டீரியா, வைரஸ், பூஞ்சை, ஒட்டுண்ணி ஆகியவற்றை கொல்கிற மருந்துகளுக்கு ஒரு பொதுப்பெயர்)

காற்று, நிலம், நீர் என நம்மைச் சுற்றிலும் நுண்கிருமிகள் சூழ்ந்திருந்தாலும், நோய் ஏற்படுத்தும் கிருமிகளே நம் கவலை. அவற்றைக் கொல்லவும், நோயிலிருந்து விடுபடவுமே இந்த ஆன்ட்டிபயாட்டிக் பயன்படுகிறது. தொண்டைவலி, காய்ச்சலில் இருந்து காசநோய், ஹெச்.ஐ.வி/எய்ட்ஸ் முதல் எல்லா வியாதிகளிலும் நோய்க்கிருமிகளை அழிக்க பயன்படுத்தப்படுபவை இந்த ஆன்ட்டிபயாட்டிக்ஸ். இவைதான் லட்சக்கணக்கில், கோடிக்கணக்கில் கொள்ளைநோய்களால் மாண்டுகொண்டிருந்த மக்களுக்கு மறுவுயிர் அளித்தவை.

ஆனால், இன்னும் சிறிது காலத்தில் பெரும்பாலான ஆன்ட்டிபயாட்டிக் மருந்துகள் பயனற்று போகலாம். ஏனென்றால், வெகு வேகமாக கிருமிகள் எதிர்ப்புச்சக்தி பெற்றுவருகின்றன. மருந்துகளை எதிர்த்து, பெருகி வளரும் ஆற்றல் பெற்றுவருகின்றன.

பொதுவாகவே, இயற்கையில் இது சிறிய அளவில் நிகழும். மிகவும் வலுவில்லாத கிருமிகள் மருந்தின் சிறிய அளவிலேயே இறந்து, வலிமையான கிருமிகள் நீடித்து வாழ உதவும். இந்த வலிய கிருமிகள் அவற்றின் டி.என்.ஏ-வை தன் புணர்ச்சி தோழர்களுடன் பகிர்ந்தும், அடுத்த தலைமுறைக்கு தந்தும் எதிர்ப்புச்சக்தியை பரப்பும். டார்வின் சொல்லுவாரே, அந்த “வலியது வாழும்”என்பதே இதன் அடிப்படை.

ஆனால் தற்போது பேராபத்தாக இருப்பது, இந்தக் கிருமிகள் எதிர்ப்புச்சக்தியை அடைவது சிறிய அளவில் அல்ல. பிரம்மாணடமான அளவில்.. உலகளவில் மனிதன் தேவையில்லாமலும், அதிக அளவிலும் ஆன்ட்டிபயாட்டிக்குகளை உபயோகித்தும், வலிய கிருமிகள் பெருகி, நோய்த்தொற்ற சிவப்புக்கம்பளம் விரித்து வழி செய்கிறான்.

அதுசரி, இது நம்மை எவ்வாறு பாதிக்கும்? மேற்கத்திய மருத்துவ முறை கண்டுபிடித்திருக்கும் நுண்ணுயிர்க்கொல்லி மருந்து வகைகள் ஒரு குறிப்பிட்ட அளவில் மட்டுமே உள்ளன. அவற்றை manipulate செய்து சக்தி மிகுந்த மருந்துகளையும் உருவாக்கி விட்டனர். இனிமேல் புது மருந்து கண்டுபிடிக்க வாய்ப்பு குறைவு. இந்த சூழலில், இருக்கும் மருந்துகளுக்கு கிருமிகள் எதிர்ப்புச்சக்தி பெருகின்றன. குறிப்பாக, நாம் ஓரளவுக்கு கட்டுக்குள் வைத்திருந்த மலேரியா, காசநோய் போன்றவற்றின் கிருமிகளுக்கு எதிர்ப்புச்சக்தி பெருகிவருகிறது.

காசநோய்க் கிருமிகள் வலுப்பெற்றுவருவதைக் காட்டும் வரைபடம்
காசநோய்க் கிருமிகள் வலுப்பெற்றுவருவதைக் காட்டும் வரைபடம்

சாதாரணமாக நம்மருகில் காணப்படும் staphylococcus, klebsiella போன்ற கிருமிகளும் எதிர்ப்பு பெற்றுக்கொண்டிருக்கின்றன. எனவே கொடியநோய் தான் மக்களை அழிக்கும் என்றல்ல. சாதாரண சருமநோய், சிறுநீர்த்தொற்று, காய்ச்சலைக்கூட வருங்காலத்தில் குணப்படுத்த இயலாமல் போகலாம். அல்லது, மருத்துவச்செலவு அதிகமாகலாம். நோயிலிருந்து மீள அதிக காலம் தேவைப்படும் என்பதால், பொருளாதாரம், செயல்திறன் பாதிக்கப்படும்.

கேட்பதற்கு அறிவியல் புனைகதை போல இருந்தாலும், இதுவொரு கசப்பான உண்மை. உலக சுகாதார மையம் (World Health Organization) மே மாதம் வெளியிட்டுள்ள அறிக்கையில் இந்த நோயெதிர்ப்பு பெற்ற கிருமிகள் உலகளவில் எவ்வளவு உயிர்ச்சேதம் ஏற்படுத்தி உள்ளதைப்பற்றியும், இனியாவது அதை கட்டுக்குள் வைத்திருக்க வேண்டியதன் அவசியத்தையும் வலியுறுத்திச் சொல்கிறது.

‘சரி, இதற்கு நீங்களும் நானும் என்ன செய்ய முடியும்? எல்லாம் ஆராய்ச்சியாளர்கள் கையில் தானே உள்ளது’ என நினைக்கிறீரகளா? நம்மால் ஒரு சில விஷயங்கள் செய்யமுடியும்.

நாமாகவே மருந்துக்கடையில் மருந்து வாங்கி உண்ணாமல், மருத்துவரின் ஆலோசனையைப் பெற்று, உரிய அளவில் மருந்து பெறலாம். இரண்டு மூன்று நாட்களிலேயே நம் உடல்நலம் முன்னேறியதாக தோன்றினாலும், முழுமையாக குறிப்பிட்ட நாட்களுக்கு மருந்து எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

மருத்துவர்கள் கிருமிக்கு ஏற்ற முறையான, அளவான மருந்தை எழுதித் தர வேண்டும். கொள்கை உருவாக்குவோர், கிருமிகளைப் பற்றி அறிய ஆய்வுக்கூடங்கள் ஏற்படுத்தியும், தகவலை மக்களுக்கு அளித்தும், நோய்த்தடுப்புக்கு முன்னுரிமை கொடுத்தும் இப்பிரச்சினையை எதிர்கொள்ள வேண்டும். இவற்றோரு ஆய்வாளர்கள் புது தடுப்புமருந்துகள், நோய் கண்டுபிடிக்கும் டெஸ்டுகள், புது மருத்துவமுறைகள் ஆகியவற்றை வளர்த்தெடுக்க முனைய வேண்டும்.

இந்த antimicrobial resistanceஐ எதிர்கொள்ளவும், வருங்கால சந்ததியைப் பாதுகாக்கவும் நம் ஒவ்வொருவருவின் கூட்டு முயற்சி அவசியம்.

About ஷில்பா சார்ல்ஸ்