அம்பேத்கர் வழியில்…

ambedkar-621x414

எங்கும் அம்பேத்கரை பற்றிய பேச்சு. இது வரை தலித் தலைவராக மட்டுமே இனம் கண்ட இந்திய மண்ணில், அம்பேத்கரின் “125 ஆவது பிறந்தநாள்” மத்திய அரசால் விளம்பரப்படுத்தப்பட்டு, பலவிதத்தில் கொண்டாடப்பட்டு வருகிறது. ஆனால் அம்பேத்கரை யாரென்றோ அவரது சிந்தனைகள் என்னவென்றோ அரசால் பேசப்படுகிறதா என்றால், இல்லை. அப்படி என்றால் அம்பேத்கரை விளம்பரப்படுத்துவதன் நோக்கமென்ன ? தலித் ஓட்டுகளை வாங்குவது மட்டுமா நோக்கம்? ஆர்ஆர்எஸ்எஸின் பிரச்சார ஏடு தொடர்ந்து அம்பேத்கருடைய சிந்தனைகளை திரித்து எழுதி வருகிறது; அம்பேத்கரை “இந்து மறுமலர்ச்சியாளராக” காண்பிக்கிறது. அம்பேத்கரை அப்படி திரிக்க வேண்டிய அவசியமென்ன? அவர் தலித் தலைவராகவே புறக்கணிக்கப்பட்ட நிலையை மாற்றி, அவரை இந்தியாவின் தேசிய தலைவராக நிறுவும் அவசியம் ஏன் எழுந்தது ? இப்படி பல கேள்விகள் இருக்கின்றன. அதோடு ஒரு ஜாக்கிரதை உணர்வும் எழுகிறது.

 

சாதியால் ஒடுக்கப்பட்டவர்களின் இழிநிலை அம்பேத்கர் போற்றப்படுவதால் மாறிவிடுமா ? தலித் மக்களுக்கு எதிராக நாளும் நடந்து வரும் சமூக அநீதிகளுக்கு எதிராக எந்த தேசிய கட்சிகளும் வாயைத் திறக்காத நிலை தான் நீடிக்கிறது. ஆனால் அம்பேத்கரை தங்களின் தலைவராக காட்டிக் கொள்ள அக்கட்சிகள் போட்டிப் போடுகின்றன. ஆனால் அப்படியும் கூட நம் தமிழ்நாட்டில் திராவிட கட்சிகள் அம்பேத்கரை இன்றும் தலித்தாகவே அடையாளம் கண்டு புறக்கணிக்கின்றன. பெரியாருக்கு அம்பேத்கரை குறித்து இருந்த புரிதல், அவரின் திராவிட பாரம்பரியத்தில் வந்தாதாக சொல்லும் இக்கட்சிகளுக்கு இருக்கிறதா என்பது சந்தேகமே, இவ்வளவு ஏன் பெரியாரின் திராவிட இயக்க கொள்கைகளை கூட மறந்து, ஓட்டரசியலே பிராதானம் என காவிகளோடு கூட்டணி அமைத்தவர்களுக்கு பெரியாரே மறந்து போன பின், அவர்களிடம் அம்பேத்கரை பற்றிய புரிதல் எதிர்பார்ப்பதெல்லாம் கண்டிப்பாக முடியாது.

 

சரி, அம்பேத்கர் மீதான இந்திய அரசியலின் கரிசனத்திற்கு என்ன காரணம்? தேசிய அரசியல் கட்சிகள் தலித் ஓட்டுகளை குறிவைத்து “அம்பேத்கர் பானரை” தூக்கியிருப்பதாக சமூகவியல் மற்றும் அரசியல் சிந்தனையாளர்கள் சொல்கின்றனர். காங்கிரஸ் மற்றும் பிஜேபி ஆகிய கட்சிகளுக்கு தங்களது சரிந்துவரும் ஓட்டு வங்கியை நிலை நிறுத்த தலித் ஓட்டுகளை ஒன்று திரட்டி தங்கள் பக்கம் இழுப்பதற்கான அவசியம் இருப்பதாக  சொல்லப்படுகிறது. அரசியலில் சாதி பார்த்து ஓட்டுப்போடும் மோசமான பழக்கம், தலித் மக்களிடம் பரவலாக இல்லை என்றும் புள்ளிவிவரங்கள் சொல்வதால் அவர்களின் ஓட்டினை அம்பேத்கரை காட்டி தங்கள் வசம் இழுக்க முடியும் என்று நம்புகின்றனர். ஆக அரசியல் விளையாட்டிற்கு அம்பேத்கர் பதாகை இரு கட்சிகளுக்கும் தேவைப்படுகிறது. சரி இத்தனை நாட்கள் அவர்களுக்கு அம்பேத்கர் ஏன் தேவைப்படவில்லை எனில்… இவ்வளவு நாட்களும் தலித் மக்களுக்கு தலைவர்களாக காட்டி ஏமாற்ற காந்தியும், நேருவும், இந்திரா காந்தியும் போதுமானதாக இருந்தனர். ஆனால் 68 ஆண்டுகளுக்கு பின்னும் கல்வி கற்ற தலைமுறையை சேர்ந்த தலித் மக்களுக்கும், கல்வியால், பொருளாதார மேன்மையால் “சாதி இழிவு” விட்டகலாத போது அம்பேத்கரின் தேவை பெருக ஆரம்பிக்கிறது.

 

அது மட்டுமல்ல, இப்போது நாட்டிற்கு விடுதலை வாங்கி தந்ததான நம்பிக்கையில் காங்கிரசு கட்சி மக்களிடம் செலுத்திய தாக்கம் குறைய குறைய, இன்றைய இளைய தலைமுறைக்கு வரலாற்றின் மீதான விமர்சனப்பார்வை அதிகரித்துவிட்டது. சமூகநீதிக்காக மட்டுமின்றி இந்திய அரசியலை கட்டமைத்த அண்ணல் அம்பேத்கர் போன்ற தலைவர்களை குறித்த சாதிய பார்வையை விலக்கி அவரின் மற்ற பரிணாமங்களை பார்க்கும் தாகம் இன்றைய தலைமுறைக்கு அதிகரித்து வருகிறது. இன்னும் அண்ணலின் கட்டுரைகள் அதிக அளவில் அச்சேறாமல் இருந்தாலும் வெளிவந்த நூல்கள் இந்திய சாதியம் குறித்தும் இந்துமதம் குறித்தும் சரியான ஆய்வுப் பார்வையை தர… அம்பேத்கரை தலித்திய தலைவராக மட்டும் ஒடுக்க முடியாது என்ற உண்மையை இப்போது அறிவுத்தளங்களில் உணரத் தொடங்கியுள்ளனர். அருந்ததிராய் போன்றவர்களின் காந்தி-அம்பேத்கர் ஒப்பீடு பேச்சும், அம்பேத்கரின் நூலான “சாதி தகர்ப்பு”(Annihilation of Caste) பற்றிய பரவலான கட்டுரைகளும் பத்திரிக்கைகளில் பார்க்க முடிகிறது.

 

ஆனால் உண்மையில் அம்பேத்கரின் சிந்தனைகள் பல்வேறு தரப்பு மக்களுக்கும் சென்றடைந்தால் நிகழ்வது ஒரு மாபெரும் சமூக எழுச்சியாக இருக்கும். அதை இந்திய அரசியல் கட்சிகள் ஒரு போதும் விரும்பாது. அவர்களுக்கு தேவையானதெல்லாம் தாரளமயமாக்க கொள்கையை செயல்படுத்தும் (முதலாளித்துவ) பொருளாதாரக் கொள்கைக்கு எந்த வித இடையூறும் ஏற்படுத்தாது அதை ஆதரிக்கும் மக்கள். நுகர்வு கலாச்சார வாழ்க்கையை முன்னேற்றமாக காட்டி நடுத்தர மக்களின் நலனுக்காதாக காட்டும் அரசியல் மனநிலை. கடந்த 15 ஆண்டுகளாக செயல்படுத்திவரும் ஊறுவிளைவிக்கும் பொருளாதாரக் கொள்கையின் தீமைகளை “அம்பேத்கரின் சமூக போராட்ட” ஆளுமையில் மறைத்து விடலாம் என்ற கணக்கு இருக்கலாம்.

 

ஆனால் அவர்களின் கணக்கு பொய்க்கும். ஏனெனில் அம்பேத்கரை அரைகுறையாக காட்டும் இப்போக்கு… இந்த தேசிய கட்சிகளுக்கு ஆபத்தாக முடியும் என்பது தான் உண்மை. ஆர்ஆர்எஸ் பிரச்சாரமான அம்பேத்கர் “இந்து மறுமலர்ச்சியாளர்” என்ற அப்பட்டமான பொய், தலித் மக்களை சென்றடையாது. ஏனேனில் அம்பேத்கரை பின்பற்றி பௌத்தம் தழுவாத தலித்களுக்கு கூட அம்பேத்கரின் நிலைப்பாட்டில் ஒருபோதும் இந்துத்துவ ஆதரவு நிலை இருத்திருக்க வாய்ப்பில்லை என்பது தெரியும்.

 

கிராமத்தில் சேரிகளில் ஒரு 30 வருடகளுக்கு முன் “அம்பேத்கர் மன்றம்” வைத்து சாதிக்கு எதிர்ப்பை காட்டிய தலித் இளைஞர்கள் அம்பேத்கரை வாசித்துக் கூட இருக்க மாட்டார்கள்; ஆனால் அந்த மன்றங்களில் அம்பேத்கரின் படத்தோடு புத்தர் படம் இருக்கும். அவர்களில் பலருக்கு அம்பேத்கர் புத்த மதத்திற்கு மாறினார் என்று தெரிந்திருக்குமா என்று கூட சந்தேகமாக இருக்கிறது. ஆனால் அம்பேத்கரை அவர்கள் இந்துத்துவ மறுமலர்ச்சியாளர்களான வள்ளலார், இராமானுஜர் போல நினைக்க  வாய்ப்பில்லை. 30 வருடங்களுக்கு முன்பே சாத்தியமில்லாத ஒன்றை இப்போது எவ்வாறு நிறுவ இயலும்? ஒருவேளை அம்பேதக்ரின் புத்தமத மதமாற்றத்தினால் ஏற்பட்ட தாக்கம் குறைந்திருக்கும் என்று காவிகள் கணக்கு போடலாம். அதற்கு மாறாக இப்போது தலித் அறிஞர்கள் அதிகரித்துள்ளனர். இவர்கள் அம்பேத்கரை வாசித்து அவரை பல தளங்களில் நிறுவும் முயற்சிகள் தொடர்ந்து நடந்து வருவதால்… அம்பேத்கரை குலைக்கும் முயற்சி எடுபடாது.

 

இன்னும் சொல்லப்போனால் அரசியல் விழிப்புணர்வு பெற்ற தலித் மக்கள் இன்றைய சூழலில், அம்பேத்கரை ஒரு சிறந்த ஆளுமையாக தங்களது எதிர்காலமாக நம்பிக்கையாக வைத்திருக்கின்றனர். பெருகிவரும் வன்கொடுமைகள், தற்போது உருவாகிவரும் தலித் அரசியல் எழுச்சிக்கான எதிர்வினையாகக் கூட சில இடங்களில் நடக்கிறது. ஆனால் பெரும்பாலும் வன்கொடுமைகள் சாதிய கட்டமைப்பை நிறுவும் சாதிய மனநிலையால் தான் நடக்கிறது. தமிழகத்தில் ஆண்டசாதிகள் என பெருமை பேசும் சூத்திர இடைநிலை சாதிகளிடம் சாதியவெறியையும் உசுப்பிவிட்டு தலித்களுக்கு எதிராக திரட்டும் சாதி அரசியல் கட்சிகளையும் மன்றங்களையும் ஆதரிக்கும் காவிகள், இன்னொரு பக்கம் அம்பேத்கரை காட்டியும், இந்துமத மயக்கத்தை தந்தும் காவிப்பரிவாரங்களின் கூலிப்படையாக தலித்களை உருவாக்கும் முயற்சியிலும் ஈடுபட்டு ஓரளவு வெற்றியும் பெற்று வருகின்றனர் என்றே தோன்றுகிறது.

 

இவையெல்லாம் ஆபத்தான பிரிவினைவாத அரசியல் நிலைப்பாடுகள். இவற்றில் சிக்காமல் மக்களை தெளிவுபெற செய்வது தான் இப்போதிருக்கும் சவாலான விஷயம். எந்த அம்பேத்கரை வைத்து இந்துமத அரசியலை நிறுவும் முயற்சியில் காவி பரிவாரங்கள் இறங்கி இருக்கின்றனவோ அதே அம்பேத்கரை கையிலெடுத்து இந்துத்துவ முகமூடிகளை கிழித்து சமூகநீதியை நிலைநிறுத்தும் முயற்சியில் பகுத்தறிவாளர்களும், சிந்தனையாளர்களும் சமூகநீதியாளர்களும் இறங்கவேண்டும். அம்பேத்கரை எல்லோருக்குமான தலைவராக பரப்பும் இந்த அருமையான சந்தர்ப்பத்தை நாம் பயன்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும். மிக எளிமையான உண்மை என்னவெனில், சாதியால் ஒடுக்கப்பட்டோர் (பட்டியல் இன சாதிகள் மட்டுமல்ல, பிற்படுத்தப்பட்ட சாதிகள், பழங்குடியினர்), பெண்கள், தொழிலாளர்கள், சிறுபான்மையினர் அனைவருக்குமான சமூக நீதி பேசிய தலைவரை தலித் தலைவராகவே நிலை நிறுத்தும் சதியை உடைக்கும் காலத்தில் இருக்கிறோம். ஒரு பக்கம் இந்திய அரசியலும் பதவி வெறிபிடித்த அரசியல்வாதிகளும் அதற்கு பெரும் முட்டுகட்டையாக இருக்கிறார்கள். இன்னொரு பக்கம் பார்ப்பனியம் சர்வ ஜாக்கிரதையாக பிரித்தாளும் சூழ்ச்சியை கடைபரப்பிக் கொண்டிருக்கிறது.

 

அம்பேத்கரின் சிந்தனையின் அஸ்த்திவாரம் சாதியற்ற சமூகம். அத்தகைய சமூகத்தை கட்டமைக்க இதுவரை இந்தியாவில் எத்தகைய முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன என்பதை ஆய்வு செய்தால் புரியும். சாதிய மனநிலையில் அடிப்படை மாற்றம் ஏற்ப்படுத்த எந்த முயற்சியும் எடுக்கப்படவில்லை. அரசியல் விடுதலை அடைந்து 68 ஆண்டுகள் கடந்த நிலையிலும் எந்த அரசியல் கட்சிகளுக்கும் அதற்கான மனநிலையே இல்லை என்பதை புரிந்து கொள்ள முடியும். நம் நாட்டின் அரசியல் சுயநலமிக்கது, அது மக்களின் தேவையை ஒட்டி அமைந்ததே இல்லை. அது தனிமனிதர்களின் அதிகாரப்பசிக்கு தீனிபோடும் ஒன்றாக இருக்கிறது. அதனால் அந்த அதிகாரப் பசி சுயநலத்தோடு குறுக்குவழிகளில் தன்னை நிலை நிறுத்திக் கொள்ள துடிக்கிறது. அதில் “சாதி” அடையாளம், அரசியல் அடையாளமாக அரசியல் குழுவாக மாற்றம் பெரும் ஆபத்தை பார்த்து வருகிறோம்.

 

அம்பேத்கர், “சதுர்வர்ணம்” என்ற அமைப்பை விட மோசமான கேவலப்படுத்தும் சமூக அமைப்பு உலகில் இல்லை என்றும் மக்கள் ஒருவருக்கு ஒருவர் ஆதரவாக இயங்குவதை முடக்கவும் செயலிழக்கவும் முற்றிலும் அழிக்கவும் செய்கிறது என்றும் குறிப்பிடுகிறார். அத்தகைய சாதிய மனநிலையை தூண்டிவிட்டு சாதிய சமூக குழுக்களாக ஒன்றை ஒன்று எதிரிகளாக பார்க்கும் அமைப்புகளாக துண்டாடிவிட்டு இதில் குளிர்காய்வது யாராக இருக்க முடியும் என்பதை இன்றைய தலைமுறை யோசித்து பார்க்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருக்கிறோம்.

 

மக்களின் வாழ்வாதாரத்தை மேம்படுத்தும் வழிகளில் ஒற்றுமையான மனநிலையோடு கைகோர்த்து ஜனநாயக முயற்சிகளில் இறங்காத வண்ணம் சாதிய அரசியல் பார்த்துக் கொள்கிறது. சாதி பார்த்து ஓட்டு போட்ட பின் தாங்கள் தேர்வு செய்த சட்டமன்ற உறுப்பினரிடம் அல்லது பாராளுமன்ற உறுப்பினரிடம் தங்கள் ஊருக்கான பொது தேவைகளை முன் வைக்கும் தார்மீக உரிமை மக்களுக்கு எப்படி வரும்? ஓட்டளிக்கும் ஜனநாயகத்தையே சாதியால் பிரித்த பின் மக்களின் பிரதிநிதிகளுக்கு அடித்தட்டு மக்களின் தேவைகளை நிறைவேற்ற வேண்டிய கட்டாய மனநிலை எப்படி வரும்? இப்படி தான் சாதிய அரசியல் ஜனநாயகத்தை குழிதோண்டி புதைத்துக் கொண்டிருக்கிறது.

 

அம்பேத்கர் சோசலிஸ்ட்களுக்கு சொல்லும் அறிவுரை, நம் நாட்டின் அரசியலுக்கான பார்வையை சரி செய்யும். “சோசலிசத்தை சாத்தியப்படுத்த சமூக சீர்திருத்தம் தான் அடிப்படை, சமூக சீர்திருத்தம் இல்லாது சோசலிசம் சாத்தியமில்லை. இந்தியாவின் சமூக நிலையை (social order) கணக்கில் கொள்ளாமல் எந்த ஒரு புரட்சியும் சாத்தியமில்லை. ஒருவேளை சாதியை தவிர்த்து சாத்தியப்படுத்த முடிந்துவிட்டாலும், அப்புரட்சியை  நிலைநிறுத்த மீண்டும் சாதிய பிரச்சனையை சரி செய்யும் தேவை கட்டாயம் வரும். எங்கு திரும்பினாலும் வளர்ச்சிப்பாதையில் சாதி என்ற அரக்கன் உங்களுக்கு தடையாக வந்து நிற்பான். அந்த அரக்கனை கொல்லாமல் அரசியல் சீர்திருத்தமோ பொருளாதார சீர்திருத்தமோ சாத்தியமில்லை.

 

இதை மனதில் வைத்து நம் நாட்டை கட்டமைக்க அனைத்து மக்களும் ஒன்றிணைய வேண்டும். சாதிய பண்பாட்டை அடையாளம் கண்டு அதை பொசுக்கி அழிக்காமல் வளர்ச்சி இல்லை.

– மீனா சோமு.

About முத்தழகன்