ஜல்லிக்கட்டு, ஒழிய வேண்டும் …

தமிழகத்தில் சட்டமன்றத் தேர்தல் நெருங்குவதை ஒட்டி ஜல்லிக்கட்டு பற்றிய கூச்சல் மீண்டும் ஒலிக்க ஆரம்பித்துவிட்டது. எல்லா அரசியல் கட்சிகளும் கச்சை கட்டிக்கொண்டு ஜல்லிக்கட்டு என்பது வீரத்த தமிழனின் பாரம்பர்யக் கலை என்றும் அநியாயமாக நீதிமன்றம் தலையிட்டு நிறுத்திவிட்டது என்று குற்றஞ்சாட்டுவதோடு, ஜல்லிக்கட்டு நின்று போனதற்கு அடுத்தகட்சிதான் காரணம் என்று ஒவ்வொரு கட்சியும் குற்றஞ்சாட்டி வருகின்றன. நான் இந்தக் கூச்சலிலிருந்து விலகியிருக்க விரும்புகிறேன்.

காளையை என்ன அதைவிட பெரிய மிருகமான யானையையும், கொடிய மிருகமான சிங்கத்தையும் அடக்கியவன் மனிதன். இதற்குள் என்ன வீரம் இருக்கிறது? ஒருவனால் முடியாவிட்டால் என்ன இருவர் சேர்ந்து அடக்க வேண்டியதுதான் இல்லாவிட்டால் அதை அடக்குவதற்கென்று உருவாக்கப்பட்ட கருவியின் தானியங்கி பித்தானை காணொலித் தொலைக் காட்சியின் மூலம் அழுத்தினால் போதும். எதற்காக இதை வீரம் என்று போலியாக பறைசாற்றிக் கொள்வது? தனிநபரின் உடல்பலத்தைக் காட்டுவதுதான் வீரம் என்ற காலகட்டம் இன்றைக்கு மாறிவருகிறது. இன்றைக்கு “விரத்துடன்“ இயஙகும் “போல்டான“ ஆட்கள் – அதான் நடுநடுங்க வைக்கும் நமது ரவுடிகள் என்றைக்காவது சினிமாவில் வசனம் பேசுவது போல் ஒற்றைக்கு ஒற்றை என்று பீமனும் துரியோதனதும் போல் சண்டையிட்டிருக்கிறார்களா? ஒரு ரவுடி தன்னுடைய ஆட்களுடன் சூழ்ச்சி செய்து மற்றொரு ரவுடி அசந்த பொழுது அவனைப் போட்டுத்தள்ளுவது இன்றைக்கு “வீரம்“ என்று வியாக்யானப்படுத்தப்படுகிறது.

பரிணாம வளர்ச்சிப் போக்கில் மனிதனின் மூளை வளர்ச்சியானது மற்ற விலங்கினங்களின் வளர்ச்சிப்போக்கைவிட தாவிப்பாய்ச்சல் வளர்ச்சி ஏற்பட்டது தற்செயலாக நடந்த ஒரு இயற்கைபோக்கு. இதற்கு எந்த கடவுளும் காரணமல்ல. இதன் விளைவாக அவன் அவனைவிட வலிய மிருகங்களை அடக்கியாள்வது சாத்தியமானது. ஜல்லிக் கட்டு என்பது சும்மா தமிழனின் இனஉணர்வை உசுப்பேற்றி அதில் குளிர்காயும் நடவடிக்கையே. இதுதான் தற்பொழுது நடந்து வருகிறது. ஆளும் பொறுப்பில் இருக்கும் பாஜக, குறிப்பாக மனிதர்களைவிட மிருகங்களின் மேல் அக்கரையுள்ள கட்சி இந்த ஓட்டு பொறுக்கும் போட்டியில் தன்னுடைய மிருகாபிமானத்தை கைவிட்டு விட்டு. அக்கட்சியைச் சேர்ந்த அமைச்சர் பொன்.ராதாகிருஷ்ணன், விரைவில் நல்ல செய்திவரும் என்று ஆருடம் கூறிவருகிறார்.

ஜல்லிக்கட்டு தமிழனின் பாரம்பர்யக் கலை என்ற விஷயத்திற்குள் செல்ல நான் விரும்பவில்லை. வரலாற்றைத் தோண்டினால் எந்த ஒரு விஷயமும் ஏதேனும் ஒரு அற்ப காரணத்திற்காக யாரேனும் ஏதேனும் ஒரு கட்டத்தில் கிளப்பிவிடப்பட்ட விஷயமாகத்தான் இருக்கும். நேற்று கூட சென்னையில் ஒரு பள்ளியில் வெடிகுண்டு என்ற வதந்தி வாட்ஸ்அப் மூலமாகப் பரவி பெற்றோர்கள் அனைவரும் எல்லாப் பள்ளிகளையும் முற்றுகையிட்டு சில பள்ளிகள் மூடும் நிலை ஏற்பட்டது. இது வரலாறாக பதிவு செய்யப்பட்டால் என்ன விபரீதம் ஏற்படும்? அடுத்த நூற்றாண்டுக் குழந்தைகள் எந்தத் தேதியில் இம்மாதிரி செய்திகள் வாட்ஸ் அப் மூலம் பரவியது என்பதை மனப்பாடம் செய்து பரிட்சையில் எழுதுவார்கள். மனப்பாடக்கலையில் தேர்ச்சிபெற்றவர்கள் ஐஏஎஸ் அதிகாரிகளாகி நாட்டை நிர்வகிக்கும் நிலை தொடரும். எல்லா வரலாறும் இப்படிப்பட்டதுதான். அனைத்தும் சந்தேகத்துக்குரியது.

தமிழனின் பாரம்பர்யக் கலை என்று பீற்றிக் கொள்ளும் இந்த ஜல்லிக் கட்டின் இன்றைய நிலை என்ன? ஜாதியத்தின் கோரமுகமாக தமிழகத்தில் இன்றைக்கு இது உலா வருகிறது. பிராமணர்களை விடுத்து கிராமப்புரங்களில் பெரும்பான்மையாக இருக்கும் இதர ஆதிக்க சாதியினர் தங்கள் சாதிய உணர்வை கெட்டிப்படுத்தும் கருவியாக இந்த ஜல்லிக்கட்டு பயன்படுகிறது. ஆகவேதான் தான் நான் கூறுகிறோன் ஒழியட்டும் ஜல்லிக்கட்டு என்று! மிராசுதாரின் ஜல்லிக்கட்டுக் காளையை அதன் கொட்டிலிலிருந்து திறந்து விடுவதற்கு பறையடிக்க வேண்டும். இந்த பறையடிக்கும் வேலை மட்டும் தலித்துகளுக்கு. “வீரத்தை காட்டுபவர்கள்” ஆதிக்க சாதியினர்! இந்தியாவில் முதலாளித்துவம் வளர்ச்சியடைந்ததன் விளைவாக ஓரிரு கிராமங்களில் தலித்துகள் பொருளாதார ரீதியாக சற்று முன்னேறியிருக்கிறார்கள். அம்பேத்கார் கூறியது போல் சாதியத்தின் தத்துவார்த்த அடித்தளமானது ஒவ்வொரு சாதியனரையும் அந்ததந்த சாதியினரை சாதிய ஏணியின் அடுத்த படிக் கொண்டு செல்ல தூண்டுகிறது என்பது தலித்துகளுக்கும் பொருந்திப் போகிறது. பொருளாதார ரீதியாக முன்னேறிய தலித்துகள் பெரும்பான்மையாக இருக்கும் கிராமங்களில் அவர்கள் வைத்ததுதான் சட்டம் அங்கேயும் ஜல்லிக்கட்டு உண்டு. எனினும் தமிழகத்தின் மிக மிகப் பெரும்பான்மையான கிராமங்களில் ஆதிக்கம் செலுத்தும் பிற்படுத்தப்பட்ட சாதியினரின் பிடியில் இன்று ஜல்லிக்கட்டு. பலமாக இருக்கும் (வேறொறும் இல்லை எண்ணிக்கையில்தான்) இரு பிற்படுத்தப்பட்ட சாதியினர்கள் வசிக்கும் ஊர்கள் அருகருகே இருந்தால் இந்த ஜல்லிக்கட்டானது அங்கே சாதிய மோதலை உண்டு பண்ணும் கருவி! ஆகவேதான் சொல்கிறோன் ஒழியட்டும் ஜல்லிக்கட்டு என்று!

பாரம்பர்யக் கலை என்று போற்றி காலத்தால் பிற்போக்கானதை எவ்வளவு காலம் ஒரு சமூகம் தூக்கிச் சுமக்க முடியும்? இதற்கு பண்பாடு என்ற முலாம் வேறு பூசப்படுகிறது. பண்பாடு என்பது ஒரு காலகட்டத்தில் வாழும் மனிதர்களின் வாழும் மாண்பை வெளிப்படுத்தும் அம்சமே. இது கெட்டிதட்டி இறுகிப் போன விஷயமல்ல. ஆகவே ஜல்லிக்கட்டு நிறுத்தப்பட்டால் தமிழனின் பண்பாடுத் தொடர்ச்சி அறுந்து போய்விடும் என்று பண்பாட்டைப் பற்றிய மொன்னையாக புரிதல் உள்ளவர்கள் கூறிவருகிறார்கள். ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் வாழும் மனிதர்கள் – அவர்கள் வாழ்நிலை விழுமியங்களை வெளிப்படுத்தும் மாண்புகள் மாறிக் கொண்டே இருக்கிறது.

ஜல்லிக்கட்டு என்பது ஒரு நிலப்பிரபுத்துவப் பண்பாடு. ஆம் அரசனுக்கும் நிலப்பிரபுக்கும் தங்க்ள் சுரண்டலை நீடித்து நிலைத்திருப்பதற்கு வேண்டிய அடியாட்கள், சதையாட்கள் (Muscleman) தேவைப்பட்டுக் கொண்டே இருப்பார்கள். இவர்களை எங்கிருந்து பெருவது? எங்கிருந்து அணிதிரட்டுவது? சமூகத்திலிருந்துதான்! எப்படி ஊக்கம் (Motivate) கொடுத்து இவர்களை அணிதிரட்டுவது? அதற்கு உதவும் ஆயுதம்தான் இத்தகைய பண்பாடு. ஆகவேதான் கூறுகிறேன் இது ஒரு நிலப்பிரபுத்துவப் பண்பாட்டின் நீட்சி என்று. இனப் பெருமை, சாதியப் பெருமை மற்றும் இதர விஷயங்களெல்லாம் இதை மூடி மறைக்கும் சமாச்சாரங்கள். இப்படி ஒரு நிலப்பிரத்துவப் பண்பாடாக பரிணமித்த இந்த ஜல்லிக்கட்டானது முதலாளித்துவம் வந்தவுடன் காலாவதியாகிவிட்டது. இது காலத்தின் கட்டாயம். அரசு கட்டமைப்பில் நிலப்பிரபுத்துவத்தை தனது இளைய பங்காளியாக இணைத்துக் கொண்ட இநதிய முதலாளித்துவம் சாதுர்யமாக நீதிமன்றத் தீர்ப்பின் மூலமாக இத்தகைய நிலப்பிரபுத்துவப் பண்பாட்டை அழித்து வருகிறது. தினவெடுத்த தோள்களையுடைய இளைஞர்கள் இப்படித் தேவையில்லாமல் ஒரு மிருகத்துடத்துடன் சண்டை போட்டு தன்னுடைய வீரத்தை காட்டுவதற்கு பதில் அந்த மிருகத்தை அறுத்து இறைச்சியாக்கி வெளிநாட்டுக்கு ஏற்றுமதி செய்து தன்னுடைய மூலதன வளர்ச்சிக்கு உதவுவதுதான் “நாட்டின் வளர்ச்சிக்கு சிறந்த வழி“ என்று முதலாளித்துவம் நினைக்கிறது. முதலாளித்துவத்தின் இந்த சிந்தனைப் போக்கில் தவறெதுவும் இருப்பதாக எனக்குப் படவில்லை. வளர்ச்சியடைந்துவரும் எந்த ஒரு சமூகமும் இப்படித்தான் சிந்திக்கும். ஒரு காலத்தில் ஜல்லிக்கட்டிற்கு எதிராக பேசுவதற்கு கூட ஆட்கள் கிடையாது. இன்றைக்கு புளூகிராஸ் அமைப்பு. மிருக உரிமைக் கழகங்கள், சுற்றுச் சூழலியல்வாதிகள் போன்று வெவ்வேறு வடிவங்களில் இயங்கும் மனிதர்கள் வெளிப்படையாக ஜல்லிக்கட்டு எதிர்ப்பை தொலைக்காட்சி விவாத மேடைகளில் வெளிப்படுத்தி வருகின்றனர். இந்தக் கூத்துக்களை பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் மார்க்ஸ் என்ற அந்த மாமனிதனின் மீசை மூடிய தாடிக்குள் தெரியும் புன்முறுவதல்தான் எனது மனதில் பட்டுத் தெறிக்கிறது.

இந்த அரசியல் கட்சிகளை நடத்துபவர்கள் என்றைக்குமே ஒரு படி பின்தங்கியவர்கள்தான். முதலாளித்துவம் நினைப்பது வேறு. முதலாளித்துவத்தின் இந்த ஏவலாட்கள் நினைப்பது வேறு. இறுதியில் இந்த ஏவலாட்கள் முதலாளித்துவத்தின் முடிவுக்கு கட்டுப்பட்டுப் போய்விடுகின்றனர். பண்பாடு மெல்ல மெல்ல படிப்படியாக மாறிவிடுகிறது. எல்லாவற்றையும் கடந்து சிந்திப்பவர்கள் கூட இந்த கோஷ்டி கானத்தில் இணைந்து கொள்வதுதான் இன்றைய அவலம்.

  • ஜல்லிக்கட்டு என்பது இந்த விளையாட்டுக்கு மிக மிக அண்மைக்காலத்தில் ஏற்பட்ட பெயர். இதன் உண்மையான பெயர் ஏறு தழுவல். ஆம்! மாட்டை அடக்குவதில்லை இந்த விளையாட்டின் நோக்கம். அதைச் சிறிது நேரம், சில நொடிகள் தழுவி இருத்தலே!

    விளையாட்டு என்ன எனவும் தெரியாமல், அஃது எப்படித் தோன்றியது எனவும் தெரியாமல், தெரிந்து கொள்ளவும் விரும்பாமல், உங்கள் விருப்பத்துக்கு வாய்க்கு வந்தபடி எழுதியிருக்கிறீர்கள்.

    நான் சென்னையில் வாழ்பவன். ஊர்ப் பக்கங்களில் உள்ள நடைமுறைகள் பற்றி அவ்வளவாகத் தெரியாது. ஏறு தழுவல் பற்றி இணையத்தில் படித்துவிட்டு, இப்பேர்ப்பட்ட விளையாட்டைத் தடை செய்கிறார்களே என்று சீற்றம் கொண்டேன். ஆனால், மிகச் சில நாட்கள் முன்புதான் இவ்விளையாட்டு சாதி அடிப்படையில் நடத்தப்படுகிறது; குறிப்பிட்ட சாதியினர் இதில் கலந்து கொள்ள அனுமதிக்கப்படவில்லை என்று அறிந்தேன். மிக மிக வருத்தமாய் இருந்தது! பண்டைத் தமிழ்க் காலத்தில் இதைக் குறிப்பிட்ட பகுதிகளைச் சேர்ந்த எல்லா மக்களும் விளையாடியதாகத்தால் சங்க காலப் பாடல்கள் கூறுகின்றன. இன்று அது சாதியமயமாகி விட்டது என்றால், அதை மாற்ற வேண்டியது நம் கடமையே தவிர, ஒரேயடியாக ஒழித்துக் கட்டுவது இல்லை. சாதியத்தின் வேர் தமிழ் சமூகத்தின் நாடி நரம்பு வரை ஊடோடிக் கிடக்கிறது. அத்தனை இடங்களிலிருந்தும் அதை வேரோடு பிடுங்கி எறிவதுதான் நம் கடமையே ஒழிய, வேர் பாய்ந்துள்ள எல்லா இடங்களையும் அப்படி அப்படியே புறக்கணிப்போம் எனக் கிளம்பினால் நமக்கென வரலாற்று – பண்பாட்டு அடையாளங்கள் ஒன்றும் மிச்சம் இருக்காது. இந்திய – சிங்கள – பன்னாட்டு சமூகங்களும் அதைத்தான் விரும்புகின்றன. உங்களைப் போன்ற சமூக அக்கறையாளர்களும் அதற்குப் பலியாவதுதான் இன்றைய அவலம் என நான் கருதுகிறேன்.

    • Vijayan

      எந்த ஒரு பழக்கமும் காலத்தால் மாற்றமடையத்தான் செய்யும். இதற்கு ஐல்லிக்கட்டும் ஒரு விதிவிலக்கல்ல. இந்த மாற்றங்கள் இயக்கவியல் விதிப்படியே நடக்கிறது. ஜல்லிக்கட்டைப் பொறுத்தவரை அதில் நடைபெற்றுவரும் மாற்றங்களை இயக்கவில் முதலாம் விதி கொண்டு ஆய்வு செய்யலாம். முதலாம் விதியான எதிர்மறைகளை ஒத்திசைவே இயக்கம் என்பது பல்வேறு உபவிதிகளின் வாயிலாக வெளிப்படுகிறது. அதில் ஒன்று உருவமும் உள்ளடக்கமும். உருவம் இல்லாமல் உள்ளடக்கம் மட்டும் இருக்க முடியாது அதே போல் உள்ளடக்கம் இல்லாமல் உருவம் இருக்க முடியாது. ஆனால் இரண்டும் ஒன்று கிடையாது. உருவம் தெரிந்தால் உள்ளடக்கம் மறையும் உள்ளடக்கம் தெரிந்தால் உருவம் மறையும். இந்த விதியினைப் புரிந்து கொள்ளாமல் இலக்கிய உலகம் உருவத்தையும் உள்ளடக்கத்தையும் பிரித்துப் பார்த்து மயிர்பிளக்கும் வாதம் நடத்திக் கொண்டு வருகிறது. ஜல்லிக்கட்டின் உருவமானது மாடுகளை அவிழ்த்துவிட்டு பிடித்து விளையாடுவது போன்றது என்றால் அதன் உருவமானது உழைக்கும் மாடுகளுக்கு ஒருநாள் விடுப்பு கொடுத்து அதை சுதந்திரமாக திரியவிட்டு இஷடத்திற்கு மேயவிட்டு மாலையில் பிடித்துவந்து தொழுவத்தில் கட்டுவதே. அவிழ்த்துவிடுவதும் பிறகு பிடித்து வருவதும் விளையாட்டின் அங்கமாக உருவமாகிப் போகையில் அதன் விடுதலையும் அதன் சுதந்திர இயக்கமும் அதன் உள்ளடக்கமாக இருந்த்து.

      இந்த உருவ-உள்ளடக்க விஷயங்கள் எப்படி மாறிவருகின்றன என்று பார்ப்ப்போம். மேய்ச்சல் சமூகமாக இருந்த சமூகத்தில் தோன்றிய இந்த உருவம்- உள்ளடக்கம், நிலப்பிரத்துவ சமூகத்தில் உள்ளடக்கத்தில சற்று மாற்றம் ஏற்படுகிறது ஆனால் உருவம் நீடிக்கிறது. உடமையாளர் வர்க்கம் பெருத்து அது நிலப்பிரபுத்துவமாக மாறியவின் மாடுகளின் கொம்புகளில் பொருட்களை கட்டி அதை இல்லாத இளைஞர்கள் பிடிப்பது என்று மாறிப் போனது. மேய்ச்சல் சமூகப் பண்பாடானது நிலப்பிரத்துவ சமூகப் பண்பாடாக மாறும் பொழுது உள்ளடக்கம் மாறத்தானே செய்யும். நிலப்பிரபுக்கள் தங்க்ள் பணக்காரத் திமிரைக் காட்டுவதற்கு மட்டும் இப்படிச் செய்யவில்லை, அவர்களின் அடக்குமுறைக்கு தேவைப்படும் வேலையாட்களை தெரிவு செய்வதற்கும் இது பயன்பட்டது. நிலப்பிரபுத்துவ சமுகம் மாறி முதலாளித்துவ சமூகம் உருவாகி நிலப்பிரபுத்துவத்தின் மிச்ச சொச்சங்கள் நீடிக்கையில் அதன் ஒரு பகுதியான சாதியமும் நீடிக்கிறது. இன்று அதன் உள்ளடக்கமானது சாதிய சக்திகள் தங்கள் சாதிய அடையாளத்தை கெட்டிப்படுத்த இந்த உருவத்தை பயன்படுத்துகிறது.

      பழைய கால அஸ்வமேதயாகம் போன்று சண்டியர் அரசனின் குதிரையை மடக்கியவனுடன் போர்தொடுத்து அவனது இடத்தை ஆக்கிமிப்பது போல் சண்டியரின் மாட்டை யாராலும அடக்க முடியாது என்று நிலைநாட்ட அந்த சண்டியர் செய்யும் ஆதிக்க நடவடிக்கையாக மாறிவிட்டது. சண்டியரின் சாதிக்குள் உள்ள யாரேனும் ஒருவன் மாட்டை அடக்கிக் காட்டலாம். மற்றவர்கள் புகுந்தால் சண்டை. அதே உருவம் ஆனால் உள்ளடக்கம் மாறிவிட்டது பார்த்தீர்களா? ஏதோ ஒரிரு இடங்களில் நடப்பதை வைத்து எப்படி முடிவெடுக்கலாம் என்பவ்ர்களுக்கும் ஊர்ப்பக்கமே போகாத சென்னை வாசிகளுக்கும் சாதிய அடக்குமுறைக்குள் ஒரு ஊரில் வசித்தால் தெரியும் அதன் வலி. தனது வலிமையக் காட்ட ஒரு இராணுவமானது நடத்துமே Flag March அது போன்றதே இந்த ஜல்லிக்கட்டு. மோதிப்பார் முடிந்தால் எனது மாட்டை தொடு என்று அறிவிக்காத குறையாக நடத்தப்படுகிறது. அவர்கள் பாட்டுக்கு விளையாடிக் கொண்டிருப்பார்கள் மற்றவர்கள் வேடிக்கை பார்க்கலாம் நாங்களும் கலந்து கொள்கிறோம் என்றால் சண்டை. உருவத்தை மட்டும் பார்த்து உள்ளடக்கத்தை குறைத்து மதிப்பிடுவது விஷயத்தை மேம்போக்காக பார்க்கும் செயல் என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது.

      ஜல்லிக்கட்டு காளையை வளர்ப்பவன் யார்? அன்றாடம் காய்ச்சியா? அதன் மதிப்பு தெரியுமா? 20 ஆயிரம் ரூபாய்க்கு உழவுமாடு வைத்து ஏரோட்டிப் பிழைக்கிறவன் எதற்கும் பிரயோசனமில்லாத 1.5 லட்சம் மதிப்புடளள காளைகள் குறைந்த்து இரண்டாவது எப்படி அவனால் வளர்க்க முடியும்? பணமுடைவந்தால் அவனிடமிருந்து காணாமல் போது அவனது வாழ்வு சாதனமான அந்த உழவு மாடுதான். ஜல்லிக்கட்டு காளையை வளர்ப்பதற்கு குறைந்தது
      மூன்று ஆண்டுகளுக்கு தீனிபோட வேண்டும். அதனிடமிருந்து எந்த வருமானமுமில்லாமல்
      லட்சக்கணக்கில் செலவழித்து பராமாரிக்க அவனுக்கு ஏது வக்கு? நிலப்பிரபுவாக இருந்தவன் ஒரு காலத்தில் நிலச்சுவான்தாராக இருந்தவன் இன்று உள்ளூரில் ஒரு அரைவை மில், கொஞ்சம் அரசாங்க காண்ட்ராக்ட், உள்ளூர் சிறுதொழில், வட்டித்தொழில் என்று கிராமப்புர சுரண்டல்காரனாகி அவனது செல்வாக்கை நிலைநாட்ட உள்ளூர் சாதிக்காரர்களுக்கு தீனிபோட்டு சாதிப்பெருமையை ஊட்டி ஏற்றதாழ்வை காப்பாற்றுகிறார். இப்படி ஏற்றத்தாழ்வுடன் இருக்கும் கிராமச் சமூகத்தில் சுயசாதிப் பெருமையை ஊட்டி இல்லாதவனை தன்பக்கம் இருத்திக் கொள்ள இந்த ஜல்லிக்கட்டு பயன்படுகிறது

      தமிழன் என்ற அடையாளம் எனக்கு இருக்கிறது என்பது உண்மைதான். காலத்தின் சூழ்ச்சியால் அத்துடன் இந்த வர்க்கத்தை சார்ந்த தமிழன் என்ற அடையாளமும் ஏற்பட்டு
      விட்டது, கொஞ்சம் கொஞ்சமாக என்னுடைய தமிழன் அடையாளம் மங்கி வர்க்க அடையாளம் பிரகாசமாகிக் கொண்டிருக்கிற காலகட்டத்தில் என்னை மீண்டும் தமிழன் என்ற அடையாளத்திற்குள் அடைக்க முடியாது. xxxxxyyyyy என்பவரின் காளை வருகிறது என்று வாடிவாசலில் ஒரு குறிப்பிட்ட பிரிவினரால் பறையடித்து (xxxxx என்ற இடத்தில் பெயரைப் போட்டுக் கொள்ளவும் yyyyy என்ற இடத்தில் சாதியைப் போட்டுக் கொள்ளவும்) மாடுகளை திறந்துவிட்டதும் அதைப் பிடிப்பவர்கள் yyyyy சாதியினர்தான். மற்றவர்கள் முயன்றால் அங்கே என்ன நடக்கும் என்பது உள்ளூர்க்காரர்களுக்குத் தெரியும். உருவம் நன்றாகத்தான்
      இருக்கிறது உள்ளடக்கம் உருத்துப் போய்விட்டது. உள்ளடக்கத்தை மாற்றி உருவத்தை
      காப்பாற்றுவோ என்பவர்கள் காலச்சக்கரத்தை பின்னோக்கி சுழல வைக்க முடியாது என்பதைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

      • திரு.விசயன் அவர்களே!

        என் கருத்துரையை மதித்து இவ்வளவு நீண்ட நெடிய விளக்கம் அளித்த உங்கள் மரியாதைக்கு முதலில் நன்றி!

        சென்னையர்களான நாங்கள் ஊர்ப்புறத்து சாதியக் கொடுமையை நேரில் பார்த்திருக்கிற உங்களைப் போல அதை – அந்த வலியை – இங்கிருந்து அந்தளவுக்கு உணர முடியாதென்பது என்னவோ உண்மைதான். ஆனால், அதே நேரம் சாதியை ஒழிப்பதில் உங்களுக்கு இருக்கிற அக்கறைக்கு எங்கள் அக்கறையும் எந்த விதத்திலும் குறைந்தது இல்லை என்பதை நீங்கள் ஒப்புக் கொள்வீர்கள் என்றே நம்புகிறேன்!

        நீங்கள் கூறுகிறபடி, இப்படி ஒரு மறுமுகமும் ஏறு தழுவலுக்கு உண்டு என்பது அண்மைக்கால இந்தத் தடை காரணமாக எங்களுக்கும் தெரிய வந்தது. கண்டிப்பாக இது தவறு என்பதில் மாற்றுக் கருத்து இல்லை! இல்லை!! இல்லவே இல்லை!!! ஆனால் அதே நேரம், ஒரு சமூகத்தின் வழக்கம் ஒன்று தவறான தடத்துக்கு வழிமாறிப் போய்விட்டால் அதைக் கைகழுவும் உரிமை அந்த சமூகத்தினருக்குத்தான் இருக்க வேண்டும். மாறாக, அரசியல் அதிகாரத்தை வைத்துக் கொண்டு மற்றவர்கள் அதைத் திணிக்கக்கூடாது! அப்படியே திணித்தாலும் அது நல்ல காரணத்துக்காக இருக்க வேண்டும். இந்த வழக்கம் தொன்மையானதாக இருந்தாலும் இன்று அது சரியான முறையில் நடத்தப்படுவதில்லை; தவறான சமூக வழக்கமாக மாறிப் போய்விட்டது; எனவே, இதை ஒழிக்க வேண்டும் என்கிற காரணத்துக்காக இருக்க வேண்டும். ஆனால், ஏறு தழுவலுக்கு இன்று தடை கேட்பவர்களின் உண்மையான நோக்கம் வணிகம்தான் என்பதை நீங்கள் அறிந்திருப்பீர்கள். கலப்பின மாடுகளின் வருகையால் ஏற்கெனவே பெரும்பாலும் அழிந்து போய்விட்ட நாட்டு மாட்டினங்களில், மிச்சமிருக்கிற ஐந்து வகைகளையும் விட்டு வைக்காமல் அழிப்பதற்கான பன்னாட்டு வணிகச் சூழ்ச்சி இஃது என இது குறித்து ஆராய்பவர்களும் உழவர்களுமே கூடக் கூறுகிறார்கள். இவற்றையும் நாம் சிந்திக்க வேண்டியிருக்கிறது.

        மேலும், ஏறு தழுவலை மீண்டும் பழைய நிலைக்கு, பொதுவாக எல்லாரும் கலந்து கொள்கிற நிலைக்குக் கொண்டு வருவதென்பது நீங்கள் குறிப்பிட்டுள்ளபடி காலச் சக்கரத்தையே பின்னோக்கிச் சுழலச் செய்யும் அளவுக்கு ஆகாத செயல் இல்லை. அப்படிப் பார்த்தால், நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு முன் தமிழ் மொழி எப்படி இருந்தது? இன்று எப்படி இருக்கிறது? வேறுபாட்டைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள்! வடமொழி கலவாமல் எழுதவே முடியாது என்கிற அளவுக்கு இருந்த அன்றைய தமிழ் எங்கே? ஆங்கிலக் கலைச்சொற்களைக் கூடத் தமிழில் பயன்படுத்தி எல்லாரும் புரிந்து கொள்ளக்கூடிய அளவுக்கு வளர்ந்து மிளிரும் இன்றைய தமிழ் எங்கே? மாற்றியது யார்? நம் தந்தைமார்களும் தாய்மார்களும்தான். நாமும் அவர்களுக்குச் சளைத்தவர்கள் இல்லை. மொழியில் நடந்த புரட்சி சமூகத்திலும் நடக்கத் தேவை சரியான ஆளுமைகள், தலைமைகள். அத்தகைய காலம் கனிந்து வருகிறது. அது நடக்கும்பொழுது இதுவும் நடக்கும்! ஏறு தழுவலைத் தழுவி நிற்கும் சாதியக் கழிவுகள் அகலும்!

        எல்லாவற்றுக்கும் மேல், நீங்கள் சொல்கிறபடி சிந்திக்கத் தொடங்கினால், ஏறு தழுவலை மட்டுமில்லை தமிழர் அடையாளங்கள் பெரும்பாலானவற்றையும் நாம் ஒழிக்க வேண்டி வரும். அப்படிச் செய்தால் தமிழர் எனச் சொல்லிக் கொள்ள நம்மிடம் மிச்சம் ஏதும் இருக்காது. எனவே, காலத்தால் மாறியவற்றை அறிவால் மாற்றுவோம்! காலத்தின் மீதான நம்பிக்கையை சக மனிதர்கள் மீதும் நம் அறிவின் மீதும் வைத்தால் இது இயலக்கூடியதே!

        • Vijayan

          தோழர் ஞானப்பிரகாசன் அவர்களே,

          நான் தமிழன் என்ற அடையாளத்திற்கு எதிரானவன் அல்ல என்பதை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். அதே போல் இதை ஜனநாயகம் அல்லாத வழியில் வலுக்கட்டாயமாக ஒழிப்பதையும் எதிர்க்கிறேன். என்னுடைய கருத்தெல்லாம் தமிழனின் பண்பாட்டின் அங்கம் என்று கூறப்படும் இந்தப் பழக்கமானது தமிழனின் பண்பாட்டிற்கு புறம்பான சாதியத்தின் பிடிக்குள் சிக்கிவிட்டது என்பதுதான். இதை அறுவை சிகிச்சை செய்து தமிழனின் அசல் பண்பாட்டை காப்பாற்ற வேண்டும் என்கிறேன். 18 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தமிழ்நாட்டில் மாவட்டங்களுக்கும் அரசுப் போக்குவரத்துக் கழகங்களுக்கும் மறைந்த தலைவர்கள் பெயர் சூட்டி அவர்களை கௌரவித்த்து நினைவிருக்கும்
          உங்களுக்கு. ஆனால் அந்த தலைவர்கள் ஒவ்வொருவரும் ஒரு சாதி அடையாளத்தைக் கொடுத்து அதன் பேரில் சண்டையிடும் போக்கு ஏற்பட்டதை ஒட்டி மறைந்த தலைவர்களின் பெயர்கள் மாவட்டங்களிலிருந்தும் போக்குவரத்து கழகங்களிலிருந்து அகற்றப்பட்டது. ஒவ்வொரு தலைவராக பெயர் சூட்டும் போதெல்லாம் ஏற்றுக் கொண்டவர்கள் கடைசியாக பெயரிடப்பட்ட்ட
          தலைவர் தலித் சாதியில் பிறந்தவர் என்பதால் கலகம் செய்தார்கள். எனக்கு இரண்டு கண்கள் போனாலும் பரவாயில்லை உனக்கு ஒரு கண் போக வேண்டும் என்ற சமரசமே ஏற்பட்டு தலைவர்கள் பெயர் அகற்றப்பட்டது. அந்த அளவிற்கு தீண்டாமைவெறி ஆழ்மனதில் பதிந்திருக்கும் பொழுது இதை எப்படி நீக்கி இந்த விளையாட்டை காப்பாற்றி பண்பாட்டை காப்பாற்ற முடியும் என்பதே எனது கேள்வி.

          பண்பாடும் பழைய விஷயங்களில் தொங்கிக் கொண்டு நிற்பது அல்ல. நிரோட்டம் போல் மாறிக் கொண்டிருப்பதே பண்பாடு. குறிப்பாக தமிழனின் பண்பாடு என்பது சற்று முன்னோக்கிய பார்வை கொண்டது. எனவே பழையது காலத்துக் ஒவ்வாத்தாகவிட்டால் புதிய பண்பாடு உருவாகும் புதிய அடையாளம் வரும். அதை வலுக்கட்டாயமாக காப்பாற்ற வேண்டிய அவசியம் இல்லை. இதையெல்லாவ்ற்றையும் விட பண்பாடு வலிய தீர்மானிக்கப்படும் விஷயமுமல்ல. அது உற்பத்தி முறையின் அடித்தளத்திலிருந்து அந்த மண்ணுக்கேற்ப பரிணமித்து வருவதே. ஒரே மாதிரியான உற்பத்தியமைப்பு முறை உலகம் முழுவதும் இருந்தாலும் அங்கே பரிணமிக்கும் பண்பாடானது அந்த மண்ணின் பாரம்பரியத்திலிருந்து பரிணமித்து வரும். பண்பாடு உற்பத்தியமைப்பு முறைக்கு அப்பாற்பட்டதல்ல. உற்பத்தியமைப்பு முறையைச் சார்ந்தது அதே நேரத்தில் உற்பத்தியமைப்பு முறையின் மீது செல்வாக்கு செலுத்தக் கூடியது. தமிழக நிலப்பிரபுத்துவம் நிலப்பிரபுத்துவத்தின் கூறுகளுடன் தமிழனின் அடையாளத்தையும் உள்ளடக்கியே இருக்கும். அதே போல் முதலாளித்துவ சமூகமாக தமிழ்ச் சமூகம் மாறிக் கொண்டிருக்கிற இந்த காலகட்டத்தில் அந்தச் சமூகத்தின் அடையாளமானது தமிழ்மணம் கலந்துதான்
          இருக்கும். யாரும் இதற்காக வலியவந்து குரல் கொடுத்து காப்பாற்ற வேண்டிய அவசியம் இல்லை.

          ஜல்லிக்கட்டு விஷயத்திலும் மாவட்டத்திற்கு மாவட்டம் வெவ்வேறு பழக்க வழக்கம் இருக்கிறது. ஒரு இடத்தில் ஜல்லிக்கட்டுக் காளை அதற்கு மட்டுமே பயன்படும் என்றால் இன்னொரு இடத்தில் காளைக் கன்று வளர்ந்து விடலைப் பருவம் வரும் பொழுது அதை ஜல்லிக்கட்டுவிற்கு பயன்படுத்தி பிறகு அதை காயடித்து உழைப்பு மாடாக்கிவிடுவார்கள். அப்படி நடக்கும் விழாவே அங்கு ஜல்லிக்கட்டு. தஞசாவூர் மாவட்டத்தில் தைமாத்த்தில் ஆற்று நீரோட்டம் நின்று மணலாக இருக்கும் ஆற்றில் மாட்டை ஓடவிட்டு பிடிப்பார்கள். உங்களுக்குத் தெரியும் கட்டாந்தரையில் ஒடும் மாட்டிற்கு இருக்கும் வலிமையைவிட மணலில் ஓடும் மாட்டிற்கு வலிமை குறைவு எனவே அங்கே மனிதனும் மாடும் களத்தில் இருந்தால் விபத்து அதிகம் நடக்காது. சில இடங்களில் மூக்கணாங் கயிறை எடுக்க மாட்டார்கள்.(வண்டிக்கு பிரேக் போன்று மாட்டிற்கு
          மூக்கணாங் கயிறு, கன்வேயர் பெல்ட்டிற்கு இருக்கும் புல்கார்டு போன்றது) மாடு
          பிடிப்பவர்கள் மூக்கணாங்கயிற்றைப் பிடித்தால் விளையாட்டிலிருந்து அவுட். அதே நேரத்தில் உயிருக்கு ஆபத்து ஏற்படும் பொழுது மூக்கணாங்கயிற்றை இழுத்து தன்னை காப்பாற்றிக் கொள்ளலாம். இன்று உழைப்பிற்கு மாடு தேவையற்றதாகிவிட்டது. இந்த மாற்றத்திற்கு காரணம் முதலாளித்துவமே. ஆகவே உழைப்பிற்கு பயன்பட்ட மாட்டை ஒட்டி உருவாக்கப்பட்ட பண்பாடும் மாறத்தான் செய்யும். நான் தமிழன் என்னுடைய பண்பாடு தனித்துவமானது நான் இதில் மாற்றம் வருவதற்கு அனுமதியேன் என்று கூறுபவர்கள் முதலில்
          முதலாளித்துவம் தமிழக மண்ணில் வருவதற்கு அனுமதிக்க்க் கூடாது. அப்படிச் செய்வது சாத்தியமா? இப்படியெல்லாம் இடத்திற்கு இடம் மாறுபட்ட முறையில் இருக்கும் இந்த விளையாட்டிற்கு பொதுவான அடையாளத்தில் அழைக்கப்படுகிறது. மாடுகளின் தேவையே இல்லாமல் போய்விட்ட சூழலில், மாட்டை ஒட்டிய பண்பாடும் மாறிவரும். இதையும் நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

          இன்று உருவாகியிருக்கும் மிருகாபிமானிகளும் இந்த முதலாளித்துவ சமூகத்தின் உற்பத்திப் பொருளே. இப்படிப்பட்டவர்கள் ஏன் 200 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தோன்றவில்லை? நிலப்பிரபுத்துவப் பண்பாட்டை முதலாளித்துவப் பண்பாடு நசுக்கும். தனது பாராளுமன்றம் மூலம் செய்ய முடியாவிட்டால் நீதிமன்றம் மூலமும் இப்படி உருவாகிய மிருகாபிமானிகள் அமைப்பு மூலமும் நடத்திக் காட்டும். இனிமேல் காளை மாட்டை உழைப்பு மாடாக பயன்படுத்தும்
          வாய்ப்பு குறைவு அது கறிமாடுதான். கறிக்காக மாடு வளர்த்து அதை அறுத்து கறியை பதப்படுத்தி சந்தைக்கு அனுப்பும் தொழிலுக்கு மாடு ஒரு இடு பொருளாக இருக்கும். மூலதன நூலில் மார்க்ஸ் கூறியிருப்பது போல் மாடும் மூலதனம்தான். அது நிலப்பிரபுத்துவ சூழலில் நிலை மூலதனமாக (உழைப்பு மாடு) இருந்து நிலப்பிரபுத்துவம் மறையும் பொழுது அது சூழல் மூலதனமாகி விடும் (கறி மாடு). தமிழன், பண்பாடு ஏறு தழுவுதல் என்பதெல்லாம் இன்னும் 200 ஆண்டுகளில் பார்க்க முடியாது. அந்த மாற்றம் நடைபெறும் காலத்தில் நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம் என்பதை நினைவிற் கொள்ள வேண்டும். இன்று போராடி ஜல்லிக்கட்டு மீண்டும் கொண்டுவரலாம். அப்படி வந்தாலும் அது முதலாளித்துவ அடையாளத்துடன்தான் இருக்கும். நாம் வேண்டுமானால் அதை தமிழனின் அடையாளம் என்று கூறிக் கொள்ளலாம். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக பணக்காரர்களின் பிடிக்குச் சென்று, கேலரி வைத்து வேடிக்கை காட்டி கட்டணம் வசூலித்து அதையொட்டிய சூதாட்டம் உருவாகி ஒரு தொழிலாகப் போய் ஏகபோக நிறுவனங்களின் பிடிக்குள் சென்றுவிடும். அப்போதும் தமிழின உணர்வு பற்றிப் பேசுபவர்கள் அதன் முதலாளித்துவ வடிவத்தை மறந்து பழந்தமிழினின் ஏறுதழுவுலை நினைத்து புளகாங்கிதம் அடைந்து கொண்டிருப்பார்கள். அம்பானி போன்ற ஒரு ஏகபோக நிறுவனம் தமிழ்கம் முழுவதும் கட்டண வசூலித்து மாடுபிடி விளையாட்டை காண்பித்துக் கொண்டிருக்கும். பொங்கலுக்கு புதுத்துணி என்பது மாறி இன்று கிரகோரி பாதிரி உருவாக்கிய வெள்ளக்காரப் புத்தாண்டு, அட்சய திரிதியை என்று வியாபாரம் கொடிகட்டிப் பறப்பதுபோல் மாடுபிடியும் பொங்கல் மட்டுமல்லாது ஆண்டு முழுவதும் நடைபெற்று வியாபாரம் அமோகமாக கொழிக்கும். அதற்குள் மற்ற இன மனிதர்களுடன் தமிழனுக்கும் வர்க்க உணர்வு வலுப்பெற்று புரட்சி நடந்தால் நமது பண்பாட்டை காப்பாற்றலாம் நமது அடையாளத்தை காப்பாற்றலாம். இல்லாவிட்டால் முதலாளித்துவக் குரங்கின் கையில் அகப்பட்ட பூமாலையாக ஜல்லிக்கட்டு போய்விடும்.

          விஜயன்

          • ஐயா! மிக அருமையாக எழுதியுள்ளீர்கள்! மக்களுக்கு எதிராக வலுக்கட்டாயமான முறையில் ஏறு தழுவலை ஒழிப்பதை நீங்கள் எதிர்க்கிறீர்கள் எனும்பொழுது மற்றபடி உங்கள் கருத்தை ஏற்பதில் எனக்கு எவ்விதத் தயக்கமும் இல்லை.

            போக்குவரத்துக் கழகங்களின் பெயர்கள் அகற்றப்பட்டதை அறிவேன். ஆனால், அதன் காரணங்கள் இப்பொழுது நீங்கள் கூறித்தான் தெரியும். ஏறு தழுவலில் இடத்திற்கு இடம் இத்தனை வேறுபாடுகள் இருப்பதையும் அறியேன். தகவல்களுக்கு நன்றி!

            நடைமுறைப்படி பார்க்கும்பொழுது நீங்கள் கூறுவது உண்மைதான். எந்த ஒரு பண்பாட்டையும் யாரும் வலிந்து, குரல் கொடுத்துத் தக்க வைக்க முடியாது. காலத்திற்கு ஒவ்வாதவை தன்னாலேயே அழியும். நானும் என் நண்பர் ஒருவரும் சில கிழமைகளுக்கு முன் பேசிக் கொண்டிருந்தபொழுது அவரும் இதையேதான் கூறினார். அதாவது, ஏறு தழுவல் போன்றவையெல்லாம் இன்னும் சில ஆண்டுகளில் தானாகவே ஒழிந்திருக்கும். ஆனால், வலுக்கட்டாயமாக அதை ஒழிக்க வணிக நோக்கம் கொண்டு இப்பொழுது சிலர் எடுத்து வரும் முயற்சியால்தான் அதைக் காப்பாற்ற வேண்டும் எனும் எண்ணம் மக்களிடையே ஏற்பட்டுள்ளது.

            நீங்கள் மிகவும் படித்தவர் போலும். காரல் மார்க்சின் மூலதனம், முதலாளித்துவம், நிலப் பிரபுத்துவம் எனப் பல தளங்களிலிருந்து ஆராய்ந்து பேசுகிறீர்கள். அருமை! எனக்கு இந்த அளவுக்கெல்லாம் விவரம் போதாது. நீங்கள் கூறுகிற கோணங்களிலும் இது பற்றிச் சிந்திக்க முயல்கிறேன். நன்றி!

            • Vijayan

              தோழர் ஞானப்பிரகாசத்திற்கு, உங்கள் பாராட்டுகளுக்கு நன்றிகள், இது சம்பந்தமாக இன்னும் கொஞ்சம் நான் பேச வேண்டியதிருக்கிறது. தமிழ்ப் பண்பாட்டின் அடையாளம் ஜல்லிக்கட்டு என்பவர்கள் ஒரு புறமும் இது ஒரு விளையாட்டு என்பவர்கள் இன்னொரு புறமும் இருக்கிறார்கள். ஒரு மண்ணின் பண்பாடு என்பதும் ஒரு விளையாட்டு என்பதும் அனைவரையும் உள்ளடக்கியதாகும். மேய்ச்சல் சமூக காலத்தில் உருவான சங்க இலக்கியங்களில் உள்ள ஏறு தழுவுதலுக்கும், தமிழ்ச்சமூகம் நிலப்பிரத்துவ சமூகமாக மாறிய கட்டத்தில் தோன்றிய சிலப்பதிகார ஆய்ச்சியர் குரவையில் உள்ள ஏறுதழுவுதல் என்பதற்கும் வித்தியாசம் உண்டு. பண்பாடு மாறிக் கொண்டே இருப்பது. காலமாற்றத்தால் அவற்றில் சில அழிந்து கொண்டும்
              புதிதாக சில உருவாகிக் கொண்டும் இருப்பது கண்கூடு. எனவே சங்ககால இலக்கியத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது இது தமிழனின் அடையாளம் என்று தமிழ்த் தீவிரவாதம் பேசுபவர்கள் கூறிக் கொள்ளலாம் எனினும் காலத்தை மீறி அது நிற்குமா இல்லையா என்பது காலம்தான் பதில் சொல்ல வேண்டும்.

              ஜல்லிக்கட்டு என்பது இன்றைய நிலையில் அது அனைத்து தமிழனின் பண்பாடல்ல. ஒரு விளையாட்டும் அல்ல. மாறாக இதை நான்
              ஒரு pseudo sports என்று அழைக்க விரும்புகிறேன். 90களில் பிரசித்தி பெற்ற WWF Wrestling போன்றது இது. இது குழந்தைகளின் மனநிலையை பாதிக்கிறது என்று இதை குழந்தைகளைப் பார்க்க அனுமதிக்காதீர்கள் என்று குழந்தைகள் மனநல மருத்துவர்கள் கூறுமளவிற்கு இதற்குள் ஒரு வன்முறை இருந்திருக்கிறது. எனவே இதை pseudo sports வகையினத்தில் சேர்த்து குழந்தைகள்
              தவிர்க்கவேண்டும் என்று அறிவுறுத்தும் அளவிற்கு சென்றது. அனைவரும் பங்கெடுக்க முடியாதது எதையும் sports என்று அழைக்க முடியாது. WWF Wrestling ல் Sportsக்கான அனைத்து அம்சங்களும் இருந்தன. எனினும் அது Sportsஆக கருதமுடியாது. Sports என்ற ஆங்கிலச் சொல்லிற்கு வெறும் literal meaning விளையாட்டு அல்ல. அதையும் தாண்டி Spirit of Equality, Spirit of Friendship and
              Fraternity போன்றவற்றை வெளிப்படுத்தும் சொல். எனவே ஒரு
              நிகழ்வை நாம் sports என்றால் அதற்குள் இதெல்லாம் இருக்க வேண்டும்.
              காலத்தின் கோலத்தால் ஜல்லிக்கட்டு திசை மாறிவிட்டது. இது sports என்ற வரையறைக்குள் வராது. வேண்டுமானால் pseudo sports என்று கூறலாம்.

              இன்று இது மருத்துவர் ராமதாசு அணிதிரட்டும் இடை நிலைச்
              சாதியினரின் பண்பாடு என்று வேண்டுமானால் சொல்லலாம். இன்னும் சொல்லப் போனால் இடைநிலைச் சாதியினர் அவர்கள் வாழும் பகுதிகளில் அவர்களின் ஆதிக்கத்தை (ஆண்ட பரம்பரை!) மறு அறிவிப்பு செய்யும் நிகழ்வாக மாறிப் போய்விட்டது. தமிழகத்தில் வாழும் மேல்தட்டினர் குறிப்பாக சாதிய அடுக்கில் மேல் மூன்று படிகளில் உட்கார்ந்திருப்பவர்கள் அதாவது பிராமணர்கள் வேளாளர்கள், பெருவணிகர்கள் எவரும் அரை டவுசர், டீ சர்ட் அணிந்து தலையில் ரிப்பனுடன் போய் மாடு பிடிப்பத்ற்காக களத்தில் நிற்பவர்கள் அல்ல. அவர்கள் கேலரியில் உட்கார்ந்து கொண்டு வேடிக்கை பார்ப்பவர்கள். அடித்தட்டு 25 சதவீத மக்களுக்கு அங்கே இடம் கிடையாது சிறுபான்மையினராக வாழும் பத்து சதவீத இஸ்லாமியர்கள் அதில் பங்கெடுத்து மாடுகளை அடக்கியதாக நான் கேள்விப்பட்டதில்லை. அனைவரையும் உள்ளடக்காத இந்த லட்சணத்தில் இதை Sports என்று எப்படிக் கூற முடியும்? இந்த இடைநிலைச் சாதியினர் பெரும்பான்மையினராக (கிட்டத்தட்ட 60 சதவீதம் என்பது எனது மதிப்பீடு) இருப்பதால் அதுவும் தேர்தல் நெருங்கி வந்துவிட்டதால் அனைத்து கட்சியினரும் போட்டி போட்டுக் கொண்டு ஆதரவு தெரிவிக்கின்றனர். இதில் யாரேனும் ஒதுங்கியிருந்தால் அவர்களை தமிழின விரோதிகள் என்று முத்திரை குத்தப்பட்டு தேர்தல் களத்திலிருந்து அகற்றப்படுவார்கள் என்ற பயத்தில் ஒவ்வொருவரும் இதில் இணைகிறார்கள்.

              எனக்குத் தெரிந்து பாஜக ஆரம்பம் முதலே இந்த ” sports” எதிர்த்து வருகிறார்கள். அவர்கள் எதிர்க்கும் காரணம் வேறு. பசுமாட்டை அவர்கள் புனிதக் கடவுள் என்கிறார்கள் எனவே பசுமாட்டின் கணவர்களான காளைமாடுகள் கடவுளர்களின் புருஷன்கள் என்பதால் கடவுளையோ அவர்களின் புருஷன்களையோ
              வைத்து “விளையாடுவது“ அவர்கள் முன்னெடுத்துச் செல்லும் மதநம்பிக்கைக்கு எதிரானது. எனினும் இதை நேரடியாக சொல்ல முடியாது காரணம் இந்த கடவுள்களும், கடவுள்களின் புருஷன்களும் இருபதாண்டு காலம் முன்பு வரை (இன்றும் கூட பல இடங்களில்) கிராம மக்களின் வாழ்வாதாரமாக இருந்தது. இவைகளை வளர்ப்பது, பால் கறப்பது சாணத்தை உரமாக பயன்படுத்துவது, செத்தால் தோலை எடுத்து பயன்படுத்துவது கொம்பு, குளம்புகளை எடுத்து
              வச்சிரம் காய்ச்சுவது, எலும்பை எடுத்து உரமாக்குவது போன்ற பயன்பாடுகள் இந்த “கடவுள்களுக்கு“ இருந்தது. இதே போன்ற காளை மாடுகளை உழைப்பு மாடுகளாக பயன்படுத்துவது, அதாவது ஏறுகட்டி நிலத்தை உழுவது, கமலையில் கட்டி தண்ணீர் இறைப்பது, வண்டியில் பூட்டி பாரத்தை இழுப்பது, அறுவடையில் பொணையல் போடுவது உள்ளிட்ட பயன்பாடுகள் இந்த கடவுள்களின் புருஷன்களுக்கு இருந்தது. இந்தப் பயன்பாடுகளுக்காகத்தான் அவற்றை “காயடித்தல்“ லாடம் கட்டுதல் போன்றவை செய்தனர். இந்த கடவுள்களின் புருஷன்கள் செத்தாலும் தோல் கமலைக்கு, குளம்பு மற்றும் கொம்புகள்
              வஞ்சரப்பசை காய்ச்சுவதற்கு பயன்பட்டு வந்தன. அவர்களிடம் போய்
              இது கடவுள்கள் இதெல்லாம் சாமிகள், இதைக் கும்பிடத்தான் வேணும் காயடிக்கக் கூடாது என்று யாரேனும் சொன்னால், “நாங்கதான் சாமிக்கு ஊருக்குஒரு காளைய நேந்து விட்டோமே.எல்லாத்தையும் சாமின்னா நாங்க என்ன மண்ணயா தின்னவா முடியும்?“ என்று கேள்வி கேட்டு
              கேட்டவனை காயடித்து ஏறில் பூட்டி விடுவார்கள். இவை அவர்களுக்கு வாழ்வாதாரம். வாழ்வோடு போராடிக் கொண்டிருப்பவர்களிடம் உபதேசம் எடுபடாது. எனவே இவற்றை மறைமுகமாக தடுப்பதற்கு பயன்பட்ட கோஷம்தான் மிருகாபிமானம்.

              இந்த மிருகாபிமானிகள் காயப்பதையும் லாடம் கட்டுவதையும் கண்ணீர் வடித்து பிரசாரம் செய்து வருகின்றனர். வெறும் சாமியாக மட்டும் கும்பிட்டு வாழ்ந்திருந்தால் இந்த மாடுகள் இவ்வளவு எண்ணிக்கை பெருத்திருக்காது. எனினும் அவர்கள் கொள்கை கடவுள் மற்றும் புனிதம் சம்பந்தமானது. அத்தோடு நம்பிக்கையாகிப் போனது இதில் ஒன்றும் செய்வதற்கில்லை. ஆனால்
              அவர்கள் நம்பிக்கையை செயல்படுத்தும் விதம்தான் ஆச்சரியமானது. முதலில் தமிழின கோஷத்தை ஓங்கி எழுப்புவர்களுக்கு ஆப்பு அடித்துவிட்டனர். தாங்கள் ஏதோ இந்த ஜல்லிக்கட்டில் முன்னிற்பதுபோல் காட்டுக்கூச்சல் எழுப்பியது ஒருபுறமும் மற்றொருபுறம் நீதிமன்றம் சென்றால் கட்டாயம் தோற்றுப் போகும் கந்தலாக ஒரு Draft செய்து அவசரச் சட்டத் திருத்தம் கொண்டு வந்தது இன்னொரு புறமும் செய்தார்கள். ஒரே அடியில் மூன்று மாங்காய் அடித்து விட்டார்கள். ஆம் நாங்கள்தான் தமிழ்ப் பண்பாட்டின் காவலர்கள் என்று கோரும் ஒரு மாங்காய். இன்னொரு புறம் நீதிமன்றத்தில் அது தோற்றுப் போய் தங்களுடைய கொள்கை நிறைவேறுவது இன்னொரு மாங்காய் கூடவே ஜனநாயகம் கோஷம் போடுபவர்கள், அதான் பாராளுமன்ற அதிகாரத்திற்குள் நீதிமன்றம் எப்படித் தலையிடுவது என்று சுத்த ஜனநாயகம் பேசும் பரிசுத்த ஜனநாயக வாதிகளைத் தங்களின் தகிடுத்த்தங்களுக்கு ஆதரவாய்ப் பேச வைக்கும் இன்னொரு மாங்காய். விலங்குகள் இம்சைத் தடைச் சட்டத்தைப்
              படியுங்கள். அதன் அடிப்படையில் ஜல்லிக்கட்டிற்கு தடைவிதிக்கும் நீதிமன்றத்
              தீர்ப்பை படியுங்கள் அடுத்த்து அவசரச் சட்டத் திருத்தமாய் இப்போது வந்த அலங்கோல Draftஐ படியுங்கள். இவர்கள் போடும் கபட வேண்டும் துல்லியமாய்த் தெரியும். நீதிமன்றத்தில் தோற்றுப் போனதை யாரேனும் கூர்ந்து கவனித்து கேள்வி எழுப்பிவிடப் போகிறார்களே என்பதற்காக PETA அமைப்பினர் மீது அவதூறு எழுப்பி வருகிறார்கள். அந்த அமைப்பின் முன்ன்னி ஊழியராக செயல்படும் அந்த பெண்மணியை பாலியல் பலாத்காரம் செய்ய
              வேண்டும் என்கிறார்கள். அவர்கள்தான் கடந்த பல ஆண்டுகளாக இந்த sports நிறுத்துங்கள் என்கிறார்கள். வழக்குத் தொடுத்த PETA விட்டு தீர்ப்புச் சொன்ன நீதிபதியை ஏன் திட்டவில்லை? PETA இல்லாவிட்டால் இன்னொரு மிருகாபிமான அமைப்பு இதை கட்டாயம் நீதிமன்றம் கொண்டு சென்றிருக்கும். PETA என்ன இந்திய மக்களின் பிரதிநிதிகளா? ஒரு குறிப்பிட்ட பிரச்சனையில் ஒரு குறிப்பிட்ட கோஷத்துடன் செயல்படும் ஒரு அமைப்பு. அனைத்து அதிகாரங்களை உள்ளடக்கிய பாராளுமன்றமும் ஆட்சியதிகாரமும் உள்ள பாஜக ஏன் ஒழுங்கான சட்டத் திருத்தம் கொண்டுவரவில்லை? சட்டம் தோற்று ஜல்லிக்கட்டு நிறுத்தப்பட வேண்டும் என்பதே அவர்கள் விருப்பம். அது நிறைவேறிவிட்டது.

              காலத்தால் மாற்றம் நடக்கும் என்கிறோம். அந்த மாற்றம் எப்படி நடக்கும் என்று கூறவில்லை. இப்படியும் நடக்கலாம் என்பதும் ஒரு வாய்ப்பு ஆம் பழமைவாதம் பேசும் ஒரு கூட்டத்தை ஆட்சியில் அமர்த்தி அதை வைத்தே பழசுக்கு ஆப்படிக்க
              வைக்கும் வாய்ப்பை உண்டாக்கும் சாமர்த்தியம் முதலாளித்துவத்திற்கு உண்டு.

              • ப்பா! பிய்த்து உதறுகிறீர்கள்!! மிக்க நன்றி!

                ஆம்! நீங்கள் கூறும் அத்தனையும் உண்மைதான். பா.ச.க இந்த விதயத்தில் இரட்டை முகம் காட்டுவதும், மூன்று மாங்காய்கள் அடிக்கப் பார்த்ததும் கூட உண்மையே! ஆனால், சரியாகச் சொன்னால் அந்த முயற்சியில் அவர்கள் தோற்று விட்டார்கள். முறையான சட்டத் திருத்தத்தைக் கொண்டு வராமல் பா.ச.க செய்த இந்தக் கபடத்தனம் பற்றி நீதியரசர் சந்துரு தந்தி தொலைக்காட்சியின் ‘கேள்விக்கென்ன பதில்?’ நிகழ்ச்சியில் போட்டு உடைத்து விட்டார். அப்பொழுதிலிருந்தே ஊடக ஆட்களும், பொதுமக்களும் “இந்த விவகாரம் நீதிமன்றத்துக்குப் போனால் எப்படியும் ஏறு தழுவலுக்கு எதிராகத்தான் தீர்ப்பு வரும். ஆக, தமிழர்களுக்கு ஆதரவாகச் செயல்பட்டாற் போலவும் காட்டிக் கொண்டு, அதே நேரம் தங்கள் விருப்பத்திற்கு எதிரான இந்த விளையாட்டு நடக்க விடாமலும் தடுக்க, வேண்டுமென்றே பா.ச.க இப்படியொரு கபடமான சட்டத் திருத்தத்தைக் கொண்டு வந்திருக்கிறது” என்று பேசத் தொடங்கி விட்டார்கள்.

                இன்று மக்கள் முன்பு போல் இல்லை ஐயா! நன்கு விழிப்புணர்வு பெற்றிருக்கிறார்கள். இப்படிப்பட்ட அசட்டுத்தனமான அரசியல் நாடகங்களை நம்புகிற அளவுக்கு இன்றைக்கு நம் மக்கள் ஒன்றும் அவ்வளவு ஏமாளிகளாக இல்லை. வரும் சட்டமன்றத் தேர்தலில் மதுரையிலும் அதன் சுற்று வட்டாரப் பகுதிகளிலும் பா.ச.க பெறப் போகும் வாக்குகள் என்னுடைய இந்த வார்த்தைகளை இன்னும் உறுதிப்படுத்தும்.பாருங்களேன்!

                அது போகட்டும், அஃது என்ன தமிழ்த் தீவிரவாதம்? தமிழர்கள் என்றைக்கு ஐயா தீவிரவாதம் செய்தோம்? நம்மைத் தீவிரவாதிகள் எனச் சொல்லி மற்றவர்கள் அல்லவா கொழுக்கிறார்கள்? தமிழர்களிடம் இருக்கும் ஒரே குறை, சாதி. அதை மட்டும் எப்பாடுபட்டாவது திருத்தி விட்டோமானால், நம்மைச் சீண்ட எவனுக்கும் துணிவிருக்காது. இனம் அப்பொழுதுதான் ஒருப்படும்; உருப்படும்!

                பீட்டா அமைப்பின் முன்னணி ஊழியரைப் பாலியல் வன்கொடுமைப்படுத்த வேண்டும் என்று பா.ச.க-வினர் சொன்னதை அறியேன். இந்த அளவுக்கு அடிக்கீழ்த்தரப் பிண்டங்களாக இருக்கும் இவன்களுக்கு ஆதரவு தெரிவிக்கவும், வாக்களிக்கவும் கூட இங்கு ஒரு கும்பல் இருக்கிறதே, இப்படிப்பட்டவர்களை என்ன செய்ய? கேட்டால் சமயம், சாமி எனப் பூச்சாண்டி காட்டுவான்கள். நினைத்துக் கூடப் பார்க்கக் கூசும் இப்படிப்பட்ட இழிவானவர்களான உங்களுக்கும் அருளும் எனில், அப்பேர்ப்பட்ட கீழ்த்தரக் கடவுள்களின் அருள் எங்களுக்கு வேண்டா என்பதே என் முடிவு!

                முதலாளித்துவத்தின் சாமர்த்தியம் பற்றிய உங்கள் கடைசி வரிகள் சிந்திக்கத் வேண்டியவை! மிக்க நன்றி!